Bajka o zygzaku i złomku do czytania dla 7-latka

— Bajka do czytania —

Mały Zygzak był strumykiem, który bardzo się spieszył. Lubił płynąć szybko, zakręcać i skakać po kamieniach. Pewnego dnia na swojej drodze spotkał wielki, nieruchomy Złomek.

Złomek leżał cicho i patrzył, jak Zygzak pędzi z hałasem. – Zwolnij trochę – powiedział Złomek. – Gubisz wodę przez pośpiech. Ale Zygzak nie chciał słuchać. – Muszę dotrzeć do lasu! – krzyknął i popłynął dalej.

Zygzak spróbował ominąć Złomka, uderzając w niego z całej siły. Plusk! Rozbił się o twardą skałę i rozprysnął na wszystkie strony. Był zmęczony i trochę smutny. – Widzisz? – rzekł Złomek spokojnie. – Gdybyś zwolnił, mógłbyś płynąć obok mnie.

Zygzak przystanął i zobaczył, że wokół Złomka woda tworzy małe zakole. Gdy popłynął wolniej, mógł okrążyć kamień bez walki. W zakolu było cicho, a na brzegu rosły polne kwiaty. – Ładnie tu – szepnął Zygzak.

Złomek uśmiechnął się. – Kiedy płyniesz szybko, nie widzisz piękna. Czasem warto się zatrzymać. Zygzak zaczął płynąć spokojniej. Zauważył kolorowe ważki i usłyszał śpiew ptaków. Poczuł, że nie musi się już tak spieszyć.

Od tego dnia Zygzak co wieczór zatrzymywał się przy Złomku. Opowiadał mu o tym, co widział w lesie, a Złomek słuchał cierpliwie. Stali się przyjaciółmi, choć jeden pędził, a drugi tkwił w miejscu.

Gdy zapadł wieczór, Zygzak płynął leniwie, a nad nim rozbłysły pierwsze gwiazdy. Złomek powiedział: – Czas odpocząć. Zygzak zamknął swoje wodne oczy i zwinął się w małą kałużkę u stóp kamienia. Wiatr go kołysał, a niebo sypało srebrnym pyłem. – Dobranoc, przyjacielu – szepnął Złomek. – Dobranoc – odszeptał Zygzak i zasnął spokojnie.