Bajka o bałwanku, który bał się wiosny

— Bajka do czytania —

Na podwórku, tuż obok domu, stał bałwanek o imieniu Białek. Miał marchewkowy nos, węgielkowe oczy i stary szalik w paski. Był najszczęśliwszym bałwankiem na świecie — dopóki nie usłyszał, że nadchodzi wiosna.

„Stopnieję” – martwił się Białek. „Zamienię się w kałużę i już mnie nie będzie”. Wiadomość o wiośnie rozniosła się po podwórku. Ptaki zaczęły śpiewać głośniej, a słońce grzało coraz mocniej. Białek czuł, jak krople wody spływają po jego śnieżnym brzuszku. Każda kropla była dla niego jak łza.

Ale pewnego ranka Białek zobaczył coś niesamowitego. W miejscu, gdzie stał, wyrósł mały, żółty krokus. „To z twojej wody wyrósł ten kwiat” – powiedział wróbelek. I Białek zrozumiał, że choć jego śnieżne ciało zniknęło, to stał się częścią życia — wodą, która daje początek kwiatom.