Zygzak i Złomek

— Bajka do czytania —

Pewnego dnia na wielkim, szarym placu spotkały się dwie rzeczy: Zygzak, który był krzywą linią, i Złomek, mały, zardzewiały kawałek metalu.

Zygzak był smutny, bo wszyscy mówili, że jest niezgrabny. „Jestem tylko zygzakiem, nikt mnie nie chce” – wzdychał, wijąc się po ziemi.

Złomek leżał obok i też był przygnębiony. „Jestem stary i brzydki, nikt na mnie nie patrzy” – mruczał, połyskując w słońcu rdzą.

Nagle Zygzak podpełzł bliżej. „Hej, Złomku, może razem coś wymyślimy?” – zaproponował. Złomek uniósł się zdziwiony. „Co my takiego możemy zrobić?”

Zygzak podskoczył i zwinął się w pętlę. „Spróbuj na mnie wskoczyć!” – krzyknął. Złomek z trudem wdrapał się na zygzakowate plecy i zawisł.

Powstała huśtawka! Złomek huśtał się radośnie, a Zygzak śmiał się, bo teraz nikomu nie przeszkadzała jego krzywość. „Jesteśmy super!” – wołali.

Inne przedmioty na placu przyglądały się z podziwem. „Zygzak i Złomek stworzyli coś pięknego” – szeptały. Każdy zrozumiał, że inność może być zaletą.

Gdy zapadł zmierzch, Zygzak zwinął się w miękkie kółko, a Złomek ułożył się obok. Nad nimi świeciły gwiazdy – każda inna, każda piękna. „Dobranoc” – szepnął Zygzak i wszyscy spokojnie zasnęli.