Zygzak i Złomek

— Bajka do czytania —

W krainie klocków i rysunków mieszkał Zygzak – linia pełna skrętów i niespodzianek. Uwielbiał tańczyć, wirować i tworzyć pętle. Obok mieszkał Złomek – prosta, stabilna kreska, która lubiła porządek i spokój. Pewnego dnia Zygzak postanowił narysować wielki obraz, ale nie mógł tego zrobić sam – potrzebował pomocy Złomka.

Zygzak biegał po kartce, rysując pętle i zawijasy. „Patrz, jakie cuda!” – wołał. Ale gdy spojrzał na swoje dzieło, zobaczył tylko plątaninę linii. „To nie jest ładne” – westchnął. Złomek, który przyglądał się z boku, powiedział: „Twoje kręgi są wesołe, ale brak im równowagi. Spróbujmy razem.”

Złomek narysował prosty, długi most. Zygzak dodał po bokach faliste barierki. „Teraz most jest piękny i bezpieczny” – ucieszył się Złomek. „A fale sprawiają, że wygląda jak huśtawka” – dodał Zygzak.

Potem postanowili narysować słońce. Złomek zrobił okrąg, a Zygzak dodał promienie w kształcie zygzaków. Słońce świeciło wesoło i mocno, a każdy promień był inny.

Nagle pojawił się wiatr i zaczął zdmuchiwać rysunek. Zygzak próbował go gonić, ale wiatr był szybszy. Złomek spokojnie wziął głęboki oddech i powiedział: „Stańmy obok siebie. Razem jesteśmy silniejsi.” Zygzak przytulił się do Złomka, a wiatr nie mógł ich rozdzielić.

Wieczorem, gdy zapadł zmrok, wszystkie rysunki zaczęły świecić. Zygzak i Złomek usiedli na swoim obrazie – moście ze słońcem. Zygzak powiedział: „Dzięki tobie jesteśmy super zespołem.” Złomek odpowiedział: „A ty wnosisz radość i szaleństwo. Bez siebie bylibyśmy nudni.”

Wtedy nad krainą pojawiły się gwiazdy. Zygzak poprosił: „Narysujmy gwiazdę.” Złomek starannie wyznaczył pięć punktów, a Zygzak połączył je wesołymi pętlami. Gwiazda zamigotała i uśmiechnęła się do nich.

„Czas spać” – szepnął Złomek. Zygzak ziewnął i zwinął się w kłębek tuż obok niego. Narysowali wspólny kocyk – prosty, z delikatnymi zygzakami na brzegach. Zasnęli pod blaskiem gwiazd, wiedząc, że inność czyni świat piękniejszym. Dobranoc, mały śpiochu.