Zygzaczek i przyjaciele

— Bajka do czytania —

W krainie Kresek, gdzie wszystkie linie były proste jak strzała, mieszkał mały Zygzaczek. Był inny niż wszyscy – zamiast biec prosto, skręcał to w lewo, to w prawo, tworząc śmieszne zygzaki.

Inne kreski śmiały się z niego. – Dlaczego jesteś taki pokręcony? – pytały. Zygzaczek zwijał się w kłębek i smutno patrzył w dół. Chciał być taki jak one, prosty i gładki, ale nie umiał.

Pewnego dnia spotkał Panią Falę, która płynęła wesoło po niebieskim stawie. – Dlaczego jesteś smutny, mały zygzaczku? – zapytała. – Bo wszyscy się ze mnie śmieją – odpowiedział cicho. Pani Fala uśmiechnęła się: – Jesteś wyjątkowy, bo potrafisz tworzyć piękne zygzaki. Zobacz!

Zygzaczek wyprostował się i zaczął rysować zygzaki na piasku. Z każdym skrętem powstawały wesołe wzory. Przyszły dzieci z pobliskiego przedszkola i zaczęły skakać po zygzakach, śmiejąc się radośnie. – To takie fajne! – wołały.

Wszystkie proste kreski zobaczyły, jaką radość dają zygzaki. Przestały się śmiać i podeszły bliżej. – Mogę też tak? – zapytała jedna. Zygzaczek pokazał jej, jak skręcać. Razem narysowali wielki zygzakowy dywan.

Zygzaczek zrozumiał, że bycie innym nie jest złe. Każdy ma coś wyjątkowego, co może podarować innym. Jego zygzaki sprawiały, że świat stawał się weselszy i kolorowy.

Wieczorem, gdy na niebie pojawiły się gwiazdy, Zygzaczek patrzył na nie z uśmiechem. Gwiazdy też migotały w zygzakowate wzory, jakby tańczyły na dobranoc. Zamknął oczy, wsłuchał się w ciszę i zasnął spokojnie.