Kaczuszka, która nie lubiła kałuż

— Bajka do czytania —

Na Słonecznej Farmie mieszkała mała kaczuszka o imieniu Pip. Podczas gdy jej rodzeństwo pluskało się i kwakało radośnie w kałużach, Pip stała z boku, drżąc jak galaretka. Nie lubiła wody – wydawała się jej zimna i nieprzyjemna.

Pewnego dnia bracia i siostry Pip śmiali się z niej. „Chodź, Pip! Woda jest cudowna!” – wołali. Ale Pip tylko schowała głowę pod skrzydło i pomaszerowała w stronę stodoły. Tam, w kącie, spotkała starą owcę Bessie, która miała wełnę białą jak chmura.

Bessie uśmiechnęła się łagodnie. „Widzę, że coś cię martwi, mała” – powiedziała. Pip westchnęła. „Nie lubię kałuż. Boję się, że woda jest za głęboka, a ja nie umiem pływać”. Bessie pokiwała głową. „Kiedy byłam mała, bałam się własnego cienia. Ale dowiedziałam się, że strach maleje, gdy robisz jeden malutki krok”.

Bessie zaprowadziła Pip do małej kałuży przy płocie. „Spróbuj tylko dotknąć wody jednym paluszkiem” – zasugerowała. Pip niepewnie wyciągnęła nóżkę i dotknęła tafli. Woda była ciepła i łaskotliwa! Zdziwiona spojrzała na Bessie.

Nagle Pip zauważyła, że w kałuży pływa mała plastikowa żabka. „Ojej, żabka się topi!” – zawołała. Bez zastanowienia weszła do kałuży po kostki i wyłowiła zabawkę. Woda wcale nie była straszna – otaczała ją jak miękki kocyk.

Pip uśmiechnęła się od ucha do ucha. „Udało się! Uratowałam żabkę!” – krzyknęła. Od tego dnia Pip nie bała się już kałuż. Każdego popołudnia pluskała się z rodzeństwem, a jej kwakanie było najgłośniejsze ze wszystkich.

Wieczorem, gdy na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, mama kaczka otuliła Pip skrzydłem. „Jestem z ciebie dumna, skarbie” – szepnęła. Pip wtuliła się w miękkie piórka i zamknęła oczy. Śniły jej się kałuże pełne iskier i pluskających kaczątek. Na farmie zapanowała cisza – tylko od czasu do czasu słychać było ciche „kwa, kwa” z kurnika.