Tajemniczy ogród w zoo

— Bajka do czytania —

W małym zoo, wśród zielonych drzew i kolorowych kwiatów, mieszkała panda o imieniu Lilka. Lilka uwielbiała patrzeć na gwiazdy i marzyć o wielkich przygodach. Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za horyzontem, siadała na swoim ulubionym kamieniu i wpatrywała się w niebo.

Pewnego dnia Lilka usłyszała od starego żółwia Zenka, że w zoo jest tajemniczy ogród, w którym spełniają się marzenia. – Musisz tylko znaleźć ukryte przejście za wodospadem – powiedział Zenek i mrugnął okiem. Lilka była bardzo ciekawa, więc postanowiła wyruszyć na poszukiwania.

Szła wzdłuż strumienia, aż dotarła do małego wodospadu. Za nim znajdowały się drzwi z pnączy róż. Lilka delikatnie je rozchyliła i weszła do środka. Znalazła się w ogrodzie pełnym błyszczących kwiatów i śpiewających ptaków. W środku stała fontanna, z której tryskała woda w kolorze tęczy.

W ogrodzie spotkała małpkę Kiki, która skakała z gałęzi na gałąź. – Witaj! – zawołała Kiki. – Czy przyszłaś spełnić swoje marzenie? Lilka skinęła głową. – Chciałabym nauczyć się latać – szepnęła nieśmiało. Kiki uśmiechnęła się i podała jej piórko. – To magiczne piórko, ale pamiętaj, że najważniejsze jest, byś uwierzyła w siebie.

Lilka wzięła piórko i zamknęła oczy. Nagle poczuła, że unosi się nad ziemią. Frunęła nad kwiatami, nad drzewami, a nawet nad całym zoo. Widziała swoich przyjaciół: słonia Borysa, który podlewał kwiaty, i żyrafę Zosię, która jadła liście. Wszyscy machali do niej z dołu.

Gdy wylądowała, podziękowała Kiki. – To było cudowne! – zawołała. – Ale wiesz – powiedziała Kiki – najpiękniejsze jest to, że odkryłaś, iż marzenia mogą się spełnić, gdy w nie wierzysz. Lilka przytuliła piórko i wróciła do swojego ulubionego kamienia.

Tego wieczoru, gdy gwiazdy znów zaświeciły na niebie, Lilka pomyślała o swojej przygodzie. Zrozumiała, że nie trzeba daleko szukać, by znaleźć magię – wystarczy spojrzeć w głąb siebie. Uśmiechnęła się, zwinęła w kłębek i zasnęła spokojnie, marząc o kolejnych przygodach.

Wokół niej zapadła cisza, a księżyc delikatnie oświetlał jej futerko. W zoo wszystkie zwierzęta już spały, a tylko gwiazdy mrugały do siebie, jakby opowiadały sobie o dzisiejszej przygodzie Lilki. Dobranoc, mała pando – szumiał wiatr. Dobranoc, śpij słodko.