Bajka o niezwykłym porządku w domku Zosi

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku mieszkała dziewczynka o imieniu Zosia. Miała trzy zwierzęta: psa Burka, kota Mruczka i chomika Pysia. Każde z nich było inne, ale wszystkie bardzo kochały Zosię i swój wspólny domek.

Pewnego dnia Zosia powiedziała: „Dziś zrobimy wielkie porządki w pokoju!”. Burek od razu zaczął machać ogonem i szczekać: „Ja będę nosił książki!” – zawołał radośnie. Mruczek przeciągnął się leniwie i mruknął: „Ja wolę polerować szyby swoim futerkiem”. Pysio cicho pisnął: „A ja posprzątam w swoim kąciku, bo tam mam najwięcej trocin”.

Zosia uśmiechnęła się i dała każdemu zadanie. Burek wziął do pyska jedną książkę i pobiegł na półkę, ale po drodze potknął się o dywanik i książka upadła. „Ups, chyba trzeba ostrożniej” – powiedział zawstydzony. Mruczek wskoczył na parapet i zaczął przecierać szybę ogonem, ale zostawił na niej mokre smugi. „To przez moje mruczenie, za bardzo się rozmarzyłem” – tłumaczył. Pysio w swoim kąciku tak energicznie zgarniał trociny, że rozrzucił je po całej podłodze.

Zosia westchnęła, ale nie złościła się. „Każdy z was stara się na swój sposób, ale może warto pomóc sobie nawzajem?” – zaproponowała. Burek, Mruczek i Pysio spojrzeli po sobie. Burek powiedział: „Mruczek, ty masz miękkie łapki, możesz wytrzeć szyby bez smug”. Mruczek odpowiedział: „A ty, Burku, masz silne zęby, więc możesz nosić książki bez upuszczania”. Pysio dodał: „A ja mogę zbierać trociny do wiaderka, żeby nie brudzić podłogi”.

I tak zaczęli pracować razem. Burek ostrożnie przenosił książki, Mruczek polerował szyby, a Pysio zbierał trociny. Kiedy już wszystko było gotowe, pokój lśnił czystością. Zosia przytuliła każdego po kolei. „Widzicie, jak wiele można zdziałać, gdy się pomaga?” – powiedziała z dumą.

Wieczorem wszystkie zwierzęta były zmęczone, ale szczęśliwe. Burek położył się na swoim posłaniu, Mruczek zwinął w kłębek na kanapie, a Pysio schował się w swoim domku. Zosia przykryła ich kocykami i szepnęła: „Dobranoc, moi kochani pomocnicy”.

Gwiazdy na niebie mrugały do nich przez okno, a w domku zapanowała cisza i spokój. Każdy wiedział, że choć są różni, to razem tworzą wspaniały zespół. I tak zasnęli, śniąc o kolejnych przygodach, które czekają na nich jutro.