Zygzak i Złomek: Przygoda w Starym Warsztacie

— Bajka do czytania —

W małym warsztacie na krańcu Starego Miasta mieszkał mały robot o imieniu Zygzak. Miał okrągłą głowę, błyszczące oczka i śrubokręt zamiast prawej ręki. Każdego ranka, gdy słońce wchodziło przez zakurzone okno, Zygzak budził się i kręcił swoją nakrętką – tą samą, która trzymała go w całości. Pewnego dnia nakrętka nagle zniknęła.

Zygzak zaczął szukać wszędzie – pod stołem, w szufladzie z narzędziami, a nawet za wielkim młotkiem. Ale nakrętki nigdzie nie było. Usiadł na podłodze i z jego oczu popłynęły kropelki oleju, tak bardzo był zmartwiony. – Co ja teraz zrobię? – szepnął. – Bez nakrętki rozpadnę się na kawałki.

Wtedy z ciemnego kąta warsztatu wysunął się stary robot o imieniu Złomek. Miał pordzewiałą blachę, ale oczy lśniły mu jak dwa małe żarówki. – Hej, mały – powiedział cicho. – Widzę, że coś cię boli. Opowiedz mi, co się stało. Zygzak opowiedział o zaginionej nakrętce, a Złomek uśmiechnął się bladym neonem. – Nie martw się, pomogę ci jej szukać. We dwóch znajdziemy wszystko.

Razem przeszukali każdy zakamarek warsztatu. Złomek zaglądał pod stare skrzynie, a Zygzak świecił latarką w najmniejsze szpary. – Pamiętaj – powiedział Złomek – że czasem to, czego szukamy, jest bliżej, niż myślimy. Zygzak nie rozumiał, ale kiwnął głową i dalej szukał.

Nagle Zygzak potknął się o starą rurę i upadł. Z jego kieszonki wypadł mały klucz. – O, to mój klucz do nakrętki! – zawołał. Spojrzał na Złomka, a ten wskazał na tył starej szafy. – Sprawdź tam, mały. Zygzak wsunął rękę i wyciągnął... swoją zgubioną nakrętkę! Była cała i błyszcząca.

– Dziękuję, Złomku! – krzyknął radośnie Zygzak. – Gdyby nie ty, nigdy bym jej nie znalazł. Stary robot pogłaskał go po głowie. – Widzisz, przyjaciel po to jest, żeby pomagać. A prawdziwa wartość nie tkwi w nakrętce, ale w tym, że razem możemy wszystko.

Tej nocy Zygzak położył się w swoim pudełku na watę. Nakrętka była bezpiecznie dokręcona, a obok stał Złomek, świecąc mu ciepłym światłem. – Dobranoc, przyjacielu – szepnął Zygzak. – Dobranoc – odpowiedział Złomek. Gwiazdy za oknem błyszczały jak małe latarnie, a w warsztacie zapanowała cisza pełna spokoju.

Zygzak zamknął oczka i wiedział, że najważniejszy skarb to przyjaźń – ona nigdy nie ginie i zawsze jest na wyciągnięcie ręki.