Zuzia i skrzydlaty przyjaciel

— Bajka do czytania —

Zuzia miała siedem lat i uwielbiała spacery po lesie za domem. Pewnego dnia, idąc wzdłuż strumienia, usłyszała ciche, trwożliwe ćwierkanie. Spojrzała w krzaki i zobaczyła małego ptaszka, który trzymał skrzydełko pod dziwnym kątem. Wyglądał na zmęczonego i przestraszonego.

Zuzia ostrożnie wzięła ptaszka w dłonie. Był lekki jak piórko. Jego serduszko biło bardzo szybko. Dziewczynka pobiegła do domu, wołając mamę. Mama obejrzała skrzydełko i powiedziała, że jest tylko zwichnięte, ale trzeba je unieruchomić. Razem założyły mały bandaż.

Przez następne dni Zuzia dbała o ptaszka. Nazwała go Iskierką, bo miał żółte piórka na brzuszku. Karmiła go ziarenkami i podawała wodę. Iskierka szybko przestała się bać i z radością ćwierkała, gdy Zuzia wchodziła do pokoju.

Pewnego dnia Zuzia zdjęła bandaż. Skrzydełko było zdrowe. Iskierka rozłożyła je i zatrzepotała. Zuzia ucieszyła się, a jednocześnie poczuła ukłucie smutku. Wiedziała, że ptaszek może wrócić do lasu.

Tata powiedział: 'Iskierka to dziki ptak. Jej dom jest w lesie. Pomogłaś jej, a teraz może znów latać.' Zuzia zrozumiała, że to prawda. Otworzyła okno, a Iskierka wyfrunęła na zewnątrz. Krążyła chwilę nad domem, potem odleciała.

Od tamtego dnia Iskierka często wracała. Siadała na parapecie i ćwierkała, jakby dziękowała. Zuzia zostawiała dla niej trochę ziarenek. Cieszyła się, że ma ptasią przyjaciółkę. Każdego ranka wyglądała przez okno, czy już jest.

Wieczorem Zuzia leżała w łóżku. Przez okno widziała gwiazdy. Pomyślała o Iskierce i uśmiechnęła się. Pomaganie jej było wspaniałe. Teraz Iskierka jest szczęśliwa i wolna. Zuzia zamknęła oczy i zasnęła słodko, otulona ciepłem swojego dobrego serca.