Bajka o Zombiakach, które chciały tańczyć

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym domku na skraju lasu mieszkały trzy małe zombiaki: Zuzia, Zygmunt i Zdzisław. Nie były one jednak straszne – miały okrągłe, mięciutkie brzuszki, wielkie, błyszczące oczy i zawsze się uśmiechały.

Każdego ranka zombiaki wstawały i przeciągały się. Zuzia lubiła skakać na jednej nodze, Zygmunt robił fikołki, a Zdzisław po prostu się turlał. Potem szły do kuchni na śniadanie – jadły owsiankę z jagodami i popijały soczek z marchewki.

Pewnego dnia do domku zapukała mała dziewczynka o imieniu Pola. – Nie bój się – powiedziała Zuzia. – My nie gryziemy, my tańczymy! I rzeczywiście, zombiaki zaczęły tańczyć. Zuzia kręciła bioderkami, Zygmunt machał rączkami, a Zdzisław podskakiwał jak piłka.

Pola zachwycona klasnęła w dłonie. – Ale fajne zombiaki! Myślałam, że będziecie straszne, a wy jesteście milutkie. – Bo każdy może być miły – odpowiedział Zygmunt. – Nawet zombie, jeśli tylko zechce.

Po południu zombiaki i Pola zrobiły wielkie przedstawienie dla leśnych zwierząt. Wiewiórki tańczyły na gałęziach, ptaki śpiewały, a sarenki klaskały kopytkami. Wszyscy się świetnie bawili.

Kiedy zapadł zmrok, zombiaki odprowadziły Polę do domu. – Wracajcie jutro! – zawołała Pola. – Oczywiście – odpowiedział Zdzisław. – My zawsze jesteśmy uśmiechnięci!

Tej nocy zombiaki położyły się spać, a nad ich domkiem świeciły gwiazdy. Zuzia, Zygmunt i Zdzisław zasnęli z uśmiechami na pyszczkach, marząc o kolejnym tańcu z Polą.

I tak oto w małym, zielonym domku na skraju lasu, trzy przyjazne zombiaki pokazały, że nawet najstraszniejszy stworek może być najlepszym przyjacielem. Dobranoc, małe zombiaki! Śpijcie słodko pod gwiazdami.