Bajka o żółwiu i zającu dla 6-latka

— Bajka do czytania —

W Zielonym Lesie mieszkał Żółwik Tupcio, który uwielbiał spacerować i oglądać chmury. Jego najlepszym przyjacielem był Zając Skoczek, który zawsze biegał tak szybko, że aż furczało mu w uszach. Pewnego dnia Skoczek powiedział: – Tupciu, założę się, że dobiegnę do Wielkiego Dębu szybciej niż ty!

Tupcio uśmiechnął się spokojnie. – Może i szybciej, ale ja lubię po drodze podziwiać kwiaty i słuchać śpiewu ptaków. – Skoczek tylko machnął łapką i już pędził przed siebie, zostawiając za sobą tumany kurzu.

Po chwili Zając zatrzymał się przy Stawie Liliowym. Był tak zmęczony, że usiadł na kamieniu i westchnął. – Uff, ale gorąco! Może odpocznę chwilę. – Położył się na mchu i przymknął oczy, myśląc, że Tupcio i tak jest daleko.

Tymczasem Tupcio szedł swoim tempem. Po drodze spotkał Wiewiórkę Kitkę, która prosiła o pomoc w zbieraniu orzechów. – Chętnie ci pomogę – powiedział Tupcio i razem uzbierali pełen koszyk. Potem pomógł Jeżykowi Kolczatkowi przetoczyć jabłko do norki.

Kiedy Skoczek się obudził, słońce stało już wysoko. – Ojej, zaspałem! – zawołał i popędził dalej. Ale po chwili usłyszał cichy płacz. To była Mała Sarenka, która zgubiła drogę do domu. – Nie martw się, zaprowadzę cię – powiedział Skoczek, choć bardzo spieszył się do Dębu.

Gdy w końcu dotarli na polanę, zobaczyli Tupcia siedzącego pod Dębem i częstującego wszystkich leśnych przyjaciół herbatką z miodem. – Jak to możliwe? – zdziwił się Skoczek. – Przecież biegłem szybciej!

Tupcio uśmiechnął się. – Nie liczy się, kto pierwszy, ale kto po drodze znalazł czas dla innych. Pomogłem przyjaciołom, a oni pomogli mi – Wiewiórka wskazała mi skrót przez łąkę, a Jeżyk niósł mój plecak. – Skoczek spuścił uszy, ale zaraz się uśmiechnął. – Masz rację, Tupciu. Lepiej iść razem niż ścigać się samemu.

Od tego dnia Zając i Żółwik często wyruszali na wspólne wyprawy. Skoczek biegł przodem, ale zawsze wracał, by sprawdzić, czy Tupcio nie potrzebuje pomocy. A Tupcio uczył go dostrzegać piękno w małych rzeczach. Kiedy zapadał zmrok, siadali na pagórku i patrzyli, jak gwiazdy zapalają się jedna po drugiej. – Dobranoc, przyjacielu – szepnął Skoczek. – Dobranoc – odpowiedział Tupcio i zamknął oczy, słysząc cichy szum lasu.