Bajka o żółwiu Franklinie i jego pierwszym dniu w przedszkolu

— Bajka do czytania —

Mały żółwik Franklin mieszkał w zielonym domku nad stawem. Miał okrągłą skorupkę w brązowe łatki i wielkie, ciekawskie oczy. Dziś miał iść do przedszkola – ale trochę się bał.

– Mamo, a co jeśli nikt nie będzie chciał się ze mną bawić? – zapytał cicho, chowając głowę pod skorupkę.

– Wszystko będzie dobrze, Franku – uśmiechnęła się mama żółwica. – Pamiętaj, że wystarczy powiedzieć „cześć” i zapytać, czy chcą się bawić.

Franklin wziął głęboki oddech. Położył łapkę na sercu – czuł, jak bije szybciej niż zwykle. Ale ruszył w stronę przedszkola.

Na placu zabaw stał królik Kicuś, który układał klocki. – Cześć – szepnął Franklin. – Mogę z tobą? – Jasne! – odpowiedział Kicuś. I razem zbudowali wieżę.

Potem przyszła sowa Zosia. – Nie umiem grać w piłkę – powiedziała smutno. – Ja też nie! – zaśmiał się Franklin. – To się nauczymy razem.

Gdy słońce zaczęło chować się za chmurkami, Franklin wrócił do domu. – Mamo, poznałem Kicusia i Zosię. Bawiliśmy się! – A widzisz, synku. Odwaga to nie tylko bycie szybkim, ale też bycie miłym.

Wieczorem Franklin umył ząbki, położył się na miękkim listku i zamknął oczy. Nad stawem zapaliły się pierwsze gwiazdy. – Dziś był odważny – mruknął i zasnął spokojnie.

– Dobranoc, Franku – szepnęła mama. – Dobranoc, przyjaciele. Jutro znów się spotkamy.