Bajka o żółwiu, który nie spieszył się do celu

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie promienie słońca tańczyły między liśćmi, mieszkał żółw o imieniu Tupcio. Tupcio miał okrągły, brązowy domek na plecach i bardzo małe, ale bystre oczka. Każdego ranka budził się z myślą: „Dokąd dziś pójdę?”

Pewnego dnia Tupcio spotkał zająca Skoczka. Skoczek biegał w kółko, podskakiwał i wołał: „Tupcio, chodź szybko! Pobiegniemy do wielkiego dębu na zawody!” Tupcio uśmiechnął się i powiedział: „Ja wolę iść powoli, bo po drodze jest tyle ciekawych rzeczy do zobaczenia.”

Skoczek wzruszył ramionami i pognał przed siebie. Tupcio zaś szedł swoim tempem. Po chwili zobaczył małego chrząszcza, który niósł na plecach kroplę rosy. „Pomogę ci” – powiedział Tupcio i delikatnie podniósł chrząszcza na liść, żeby mógł odpocząć.

Dalej, pod starym kamieniem, Tupcio usłyszał cichutki płacz. To była biedronka, która zgubiła swoją kropkę. „Nie martw się” – szepnął Tupcio. „Może twoja kropka spadła na ten żółty kwiatek?” I rzeczywiście, na płatku kwiatka leżała mała, czarna kropka. Biedronka ucieszyła się i podziękowała.

Tupcio szedł dalej, aż dotarł do strumyka. Woda szemrała wesoło, a na brzegu siedział Skoczek, zmęczony i zasapany. „Dlaczego tak szybko biegłeś?” – zapytał Tupcio. „Chciałem być pierwszy pod dębem, ale teraz nie mam siły się cieszyć” – odpowiedział Skoczek.

Tupcio usiadł obok niego i powiedział: „Widzisz, ja też idę do dębu, ale po drodze pomogłem chrząszczowi i biedronce. I wcale nie jestem zmęczony, bo szedłem swoim tempem.” Skoczek spojrzał na niego i zrozumiał, że nie zawsze chodzi o to, kto pierwszy.

Razem poszli powoli w stronę dębu. Po drodze Tupcio pokazał Skoczkowi, jak pachnie mięta, jak szeleszczą liście pod nogami i jak śpiewa kos na gałęzi. Skoczek uśmiechnął się i powiedział: „Naprawdę fajnie jest iść powoli. Widzę teraz o wiele więcej!”

Kiedy dotarli do dębu, słońce już zachodziło. Usiedli na miękkim mchu, a Tupcio opowiedział Skoczkowi historię o tym, jak ważne jest, by robić rzeczy we własnym tempie. Potem zamknęli oczy, a wokół zrobiło się cicho i spokojnie. Gwiazdy zaczęły migotać na niebie, a Tupcio szepnął: „Dobranoc, przyjacielu.”