Bajka o małym żołnierzyku, który był odważny

— Bajka do czytania —

Mały ołowiany żołnierzyk stał na półce w pokoju Zosi. Był nieruchomy, ale jego serce biło odważnie.

Kiedy Zosia zasnęła, a księżyc zajrzał przez okno, żołnierzyk ożył. Rozejrzał się wokoło. Na dywanie siedział Miś i cicho płakał.

„Czemu płaczesz?” – zapytał żołnierzyk. „Zgubiłem swój kocyk” – wyszeptał Miś. „Nie mogę spać bez niego.” Żołnierzyk wyprostował się. „Pomogę ci go znaleźć!”

Wyruszyli na poszukiwania. Po drodze spotkali Kłębek Nici, który utknął pod biurkiem. Żołnierzyk delikatnie go uwolnił. „Dziękuję!” – zapiszczał Kłębek.

Za regałem była Plama z Farby. Żołnierzyk przeskoczył nad nią, a Miś ostrożnie ominął. Wreszcie pod łóżkiem znaleźli kocyk. Miś przytulił go mocno.

„Dziękuję, żołnierzyku! Jesteś prawdziwym bohaterem!” – powiedział Miś. Żołnierzyk uśmiechnął się. „Nie trzeba być dużym, żeby być odważnym. Wystarczy mieć dobre serce.”

Wrócili na półkę. Księżyc świecił ciepło. Żołnierzyk spojrzał na gwiazdy i zamknął oczy. Czuł się szczęśliwy, że mógł pomóc. W pokoju zapanowała cisza, a sen przyszedł do wszystkich zabawek.