Zajączek Filip i leśna niespodzianka

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie brzozy sięgają nieba, a jagody rosną w cieniu paproci, mieszkał mały zajączek o imieniu Filip. Miał mięciutkie uszy, biały ogonek i zawsze ciekawie nastawione oczy. Filip uwielbiał skakać po łąkach, ale najbardziej lubił zagadki – zwłaszcza te, które przynosił wiatr.

Pewnego słonecznego popołudnia, gdy Filip zajadał swoją ulubioną marchewkę, usłyszał dziwne pukanie. „Stuku, stuku” – dochodziło zza wielkiego dębu. Filip nadstawił uszu, a potem ostrożnie ruszył w tamtą stronę. Jego serduszko biło szybciej z ciekawości.

Po drodze spotkał wiewiórkę Rudzię, która zeskakiwała z gałęzi. „Rudziu, słyszysz to pukanie?” – zapytał Filip. „Tak, właśnie sprawdzam, kto hałasuje pod moim gniazdem” – powiedziała wiewiórka. Razem poskakali dalej, aż dotarli do polany.

Na polanie, pod starym krzakiem jeżyn, siedział mały jeż. Miał kolce nastroszone i trzymał pod pachą listek. „Cześć, jeżyku, to ty pukasz?” – zapytał Filip. Jeż westchnął: „Próbuję zbudować domek, ale wszystkie patyki są za duże i ciągle upadają. Stuku, puku – to one, nie ja.”

Filip popatrzył na stertę patyków i gałązek. „Mogę ci pomóc!” – zawołał. Rudzia też chciała pomóc. Wkrótce zjawił się też bóbr Bobek, który płynął rzeką. Bobek pokazał, jak pleść gałązki, a Filip i Rudzia nosili mech. Pracowali wszyscy razem, aż zrobiło się cicho i spokojnie.

Gdy domek był gotowy, jeż uśmiechnął się od ucha do ucha. „Dziękuję wam stokrotnie! Teraz mam ciepłe schronienie na zimę.” Filip poczuł coś ciepłego w środku – to było szczęście, że mógł komuś pomóc. Rudzia zaproponowała, by uczcić to marchewkową herbatą.

Siedzieli potem na polanie, popijając herbatę i słuchając wieczornych świerszczy. Filip opowiedział im o swoim porannym zaplątaniu w jeżyny i wszyscy się śmiali. Nagle przypomniał sobie, że mama zając czeka na niego z kolacją. Pożegnał przyjaciół i pobiegł ścieżką do domu.

Kiedy wpadł do norki, mama uśmiechnęła się: „Widzę, że miałeś przygodę, synku.” Filip wtulił się w jej futerko i opowiedział o jeżu i pomaganiu. Potem umył uszy, położył się na miękkim mchu i zamknął oczy. Przez okienko widać było pierwsze gwiazdy – jedną z nich Filip wybrał na swoją przyjaciółkę. Zasnął spokojnie, marząc o tym, ile jeszcze przygód czeka go w lesie.