Żabka Fifa i mały ptaszek

— Bajka do czytania —

Nad małym stawem, wśród wysokich trzcin, mieszkała mała żabka o imieniu Fifa. Miała zielony kolor i wielkie, błyszczące oczy, którymi patrzyła na świat z ciekawością.

Fifa uwielbiała skakać z liścia na liść i szukać przygód. Jej najlepszymi przyjaciółmi byli: rybka Florek, ważka Zosia i bóbr Borys. Razem spędzali czas nad brzegiem stawu, śmiejąc się i pomagając sobie nawzajem.

Pewnego słonecznego poranka Fifa usłyszała cichutkie piski dochodzące spod krzaka porzeczek. Ostrożnie podskoczyła i zobaczyła małego ptaszka, który leżał na ziemi i trząsł się ze strachu.

Ptaszek miał zranione skrzydło i nie mógł latać. – Jak się nazywasz? – zapytała Fifa. – Jestem Florek, a właściwie Florek Wróbelek – odpowiedział drżącym głosikiem. – Spadłem z gniazda, bo chciałem spróbować pierwszych lotów.

Fifa poczuła, że musi pomóc. – Nie martw się – powiedziała. – Ja też nie umiem latać, ale za to świetnie skaczę. Nauczę cię! I tak żabka zaczęła pokazywać ptaszkowi, jak odbijać się od ziemi, a potem machać skrzydłami. Florek powoli nabierał odwagi.

Po kilku dniach ćwiczeń skrzydło Florka zrosło się, a on sam potrafił już podskakiwać coraz wyżej. Pewnego ranka, gdy słońce wschodziło nad stawem, Florek rozpostarł skrzydła i wzleciał w górę. Fifa skakała z radości, a ważka Zosia zrobiła w powietrzu przewrót.

Florek poleciał do swojego gniazda na starej wierzbie, ale obiecał, że będzie odwiedzał przyjaciół nad stawem. Tego wieczoru, gdy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Fifa wróciła do swojej kryjówki pod korzeniem. Położyła się wygodnie, słuchając szumu trzcin i cichutkiego kumkania innych żab. Czuła, że pomaganie to najpiękniejsza przygoda. Zamknęła oczy i zasnęła spokojnie, śniąc o skaczących gwiazdach.