Bajka o zabawkach, które znalazły przyjaciela

— Bajka do czytania —

W pokoju małego chłopca o imieniu Maciek mieszkało mnóstwo zabawek. Były tam klocki, lalki, piłki i misie. Najstarszym mieszkańcem był pluszowy miś o imieniu Bazyli, który siedział na półce i obserwował wszystko z góry. Pewnej nocy, gdy Maciek zasnął, zabawki ożyły.

Bazyli westchnął i powiedział: „Och, jak dawno nikt się mną nie bawił. Maciek woli teraz swoje nowe samochodziki i dinozaury”. Obok niego stał mały, czerwony samochodzik o imieniu Racer, który właśnie przyjechał do pokoju w pudełku z prezentem. „Nie martw się, misiu” – powiedział Racer. „Może jutro Maciek znowu cię przytuli”.

W kącie pokoju leżała zapomniana lalka Zosia. Jej sukienka była trochę pognieciona, a włosy potargane. „Ja też czuję się samotna” – szepnęła. „Kiedyś Maciek bawił się ze mną w dom, teraz woli grać w piłkę”. Zosia spojrzała na Bazylego i Racera i uśmiechnęła się smutno.

Nagle z szafy wyskoczył mały, zielony dinozaur o imieniu Tytus. „Hej, przyjaciele! Nie smućcie się! Może zorganizujemy wspólną zabawę? Każdy z nas ma coś wyjątkowego. Bazyli umie opowiadać historie, Racer szybko jeździ, a Zosia zna najpiękniejsze piosenki” – zawołał radośnie.

Bazyli zsunął się z półki i stanął na dywanie. „To prawda, Tytusie. Każdy z nas jest inny, ale razem możemy stworzyć wspaniały teatrzyk”. Zosia wygładziła sukienkę i zaśpiewała cichutką kołysankę. Racer zakręcił kołami i zrobił kilka kółek wokół misia. Wszyscy zaczęli się śmiać.

Nagle drzwi do pokoju skrzypnęły. To Maciek przyszedł po szklankę wody. Zobaczył swoje zabawki ułożone na dywanie w kręgu. Uśmiechnął się i szepnął: „Wyglądacie jakbyście się bawili beze mnie”. Wziął Bazylego do łóżka i przytulił go mocno. „Jutro się z wami pobawię, obiecuję” – dodał.

Rankiem Maciek dotrzymał słowa. Wyjął wszystkie zabawki z półek i kątów. Bawił się z Bazylim w lekarza, z Racerem organizował wyścigi, a z Zosią urządził przyjęcie herbaciane. Tytus skakał wokół i udawał, że jest strażnikiem zamku. Pokój wypełnił się śmiechem i radością.

Od tego dnia żadna zabawka nie czuła się samotna. Maciek zrozumiał, że każda z nich ma swoją historię i wartość. Nawet stare, pluszowe misie zasługują na miłość. A zabawki wiedziały, że najważniejsza jest przyjaźń i wspólna zabawa. I tak żyli długo i szczęśliwie w pokoju Maćka.