Bajka o wróbelku Elemelku

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w małym parku, mieszkał wróbelek o imieniu Elemelek. Miał małe, szare piórka i bardzo lubił szukać okruszków.

Elemelek każdego ranka wylatywał z gniazdka i skakał po ścieżkach. Szukał smacznych ziarenek i kawałków chleba. Pewnego dnia znalazł wielki, złoty okruszek. Był taki duży, że ledwo mógł go unieść.

Zatrzymał się i pomyślał: „Schowam go dla siebie!”. Ale gdy miał go schować, zobaczył małą mrówkę. Mrówka niosła malutki listek i wyglądała na zmęczoną.

„Hej, mrówko!” – zaćwierkał Elemelek. „Czy chcesz kawałek mojego okruszka?”. Mrówka uśmiechnęła się i przyjęła okruszek. „Dziękuję, Elemelku! Jutro też znajdziesz coś dobrego!” – powiedziała.

Potem Elemelek poleciał dalej. Spotkał sikorkę, która smutnie patrzyła w niebo. „Co się stało?” – zapytał wróbelek. „Zgubiłam moją kuleczkę słonecznika” – odpowiedziała sikorka.

Elemelek nie zastanawiał się długo. Podzielił swój okruszek na jeszcze mniejsze kawałki i dał jeden sikorce. Sikorka zaćwierkała radośnie: „Jesteś wspaniałym przyjacielem!”.

Gdy Elemelek wrócił do gniazdka, w dziobku miał już tylko malutki kawałek okruszka. Usiadł obok mamy i opowiedział, co się wydarzyło. Mama wtuliła go w piórka i powiedziała: „Dzielenie się sprawia, że wszystko smakuje lepiej, prawda?”.

Elemelek skinął główką i zjadł swój mały kawałek. Był najsmaczniejszym okruszkiem na świecie. Potem wtulił się w miękkie piórka, a przez liście drzewa zobaczył pierwszą gwiazdkę.

Zamknął oczy i szepnął: „Dobranoc, gwiazdo. Dobranoc, parku. Dobranoc, moi przyjaciele”. I zasnął spokojnie, śniąc o ciepłym słońcu i mnóstwie okruszków do podziału.