Bajka o małym żołnierzyku, który wybrał pokój

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku, gdzie domki pachniały cynamonem i miodem, mieszkał Olek – mały żołnierzyk z plastikowego pudełka po butach. Miał hełm z folii aluminiowej i tarczę z wieczka od słoika. Olek bardzo chciał być dzielny.

Pewnego dnia Olek usłyszał, że za wzgórzem, w Krainie Klocków, wybuchła wojna. Żołnierze z drewnianych czołgów strzelali kulkami z waty, a rycerze z tektury machali mieczami z patyczków. Olek poczuł dreszcz – może i on powinien walczyć?

Włożył swój hełm, chwycił tarczę i wyruszył w stronę wzgórza. Po drodze spotkał Panią Sowę, która siedziała na gałęzi starego dębu. „Dokąd tak spieszysz, mały żołnierzyku?” – zapytała. „Idę na wojnę, by być odważnym!” – odpowiedział Olek.

Pani Sowa westchnęła i powiedziała: „Odwaga to nie tylko walka. Prawdziwi bohaterowie potrafią zatrzymać wojnę. Może zamiast walczyć, spróbujesz porozmawiać z żołnierzami z Krainy Klocków?”.

Olek pomyślał chwilę. Zamiast iść na bitwę, poszedł do Krainy Klocków. Tam spotkał małego żołnierza o imieniu Krzyś, który zamiast strzelać, płakał pod zburzonym mostkiem z klocków. „Dlaczego walczycie?” – zapytał Olek.

Krzyś otarł łzy. „Bo ktoś powiedział, że nasze klocki są lepsze od waszych. Ale ja nie chcę wojny. Chcę budować!”. Olek uśmiechnął się i zaproponował: „Zbudujmy razem nowy most – dla wszystkich żołnierzy. Niech łączy, nie dzieli”.

Razem z innymi dziećmi z miasteczka i Krainy Klocków ułożyli most z kolorowych klocków. Kiedy skończyli, żołnierze odłożyli miecze i watę, a zamiast tego zaczęli grać w berka. Wojna skończyła się, zanim naprawdę się zaczęła.

Tego wieczoru Olek wrócił do swojego pudełka po butach. Na niebie świeciły gwiazdy, a on czuł spokój. Wiedział, że największą odwagą jest wybrać pokój. Zamknął oczy, a wokół niego zapanowała cisza, taka miękka jak poduszka z pierza.