Bajka o dwóch małych chmurkach

— Bajka do czytania —

W ciepłym, błękitnym niebie mieszkały dwie małe chmurki: Kropelka i Chmurka. Każdego dnia bawiły się razem, tańczyły z wiatrem i podlewały kwiaty na łące.

Pewnego dnia Kropelka powiedziała: „To ja jestem najważniejsza, bo moje krople są srebrne i lśniące!”. Chmurka zmarszczyła się: „A moje są puszyste i białe! To ja jestem lepsza!”.

Kłótnia rosła jak wielka burza. Zaczęły popychać się wiatrem, a z ich gniewu narodziły się ciemne chmury. Rozpętała się straszna ulewa, która zalała łąkę i przestraszyła ptaki.

Wtedy z ziemi zawołał mały kwiatuszek: „Przestańcie! Wasza wojna niszczy nasze domy. Każda z was jest wyjątkowa, ale razem możecie stworzyć tęczę!”.

Kropelka i Chmurka spojrzały na siebie. Ich gniew opadł jak deszcz. „Przepraszam” – szepnęła Kropelka. „Ja też” – odrzekła Chmurka.

Postanowiły połączyć siły. Kropelka podlewała ziemię, a Chmurka dawała cień. Na niebie pojawiła się piękna, kolorowa tęcza, a ptaki zaśpiewały z radości.

Od tej pory, gdy tylko czuły złość, przypominały sobie, że współpraca jest lepsza niż wojna. Łąka rozkwitła, a wszystkie zwierzęta były szczęśliwe.

I tak, gdy słońce zaszło, a na niebie zapaliły się gwiazdy, Kropelka i Chmurka przytuliły się do siebie i zasnęły spokojnie, wiedząc, że pokój jest najpiękniejszym darem. Dobranoc, maleńka chmurko, dobranoc, mały deszczyku.