Bajka o wiośnie dla 3-latka: Jak Krokusik obudził słońce

— Bajka do czytania —

Pod małym pagórkiem, wśród suchych traw, mieszkał mały krokus o imieniu Krokusik. Był malutki, biały i bardzo nieśmiały. Każdego ranka wyglądał spod ziemi i patrzył, jak inne kwiaty budzą się do życia. Ale on sam bał się wyjść na świat.

Pewnego dnia Krokusik usłyszał cichy płacz. To mała biedronka Biedrunia siedziała na listku i ocierała łezki. – Co się stało? – zapytał cichutko Krokusik. – Słońce nie chce wstać – odpowiedziała Biedrunia. – Jest jeszcze zimno, a ja chcę zobaczyć pierwsze wiosenne promyki.

Krokusik poczuł, że musi pomóc. Wysunął główkę wyżej, potem jeszcze wyżej, aż cały biały kwiatuszek stanął na łące. – Może jeśli ja się odważę, słońce też się odważy – pomyślał. I zaczął śpiewać cichutką piosenkę o wiośnie.

Biedrunia usłyszała śpiew i przestała płakać. – Jaki piękny głos! – zawołała. I zaczęła tańczyć na listku. Wtedy zza chmur wyjrzało pierwsze, nieśmiałe słońce. Zobaczyło małego krokusa i uśmiechnęło się ciepło.

Promienie słońca ogrzały ziemię. Nagle zbudziły się inne kwiaty: żółte żonkile, fioletowe fiołki i różowe stokrotki. Wszystkie wołały: – Wiosna! Wiosna! A Krokusik stał pośrodku i uśmiechał się szczęśliwy.

– Dziękuję ci, Krokusiku – powiedziała Biedrunia. – To ty odważyłeś się pierwszy. – Każdy może pomóc, nawet najmniejszy – odpowiedział Krokusik. I od tego dnia już nigdy się nie bał pokazywać światu swojego białego płatka.

Wieczorem, gdy słońce zaszło, Krokusik zamknął swój kwiatuszek i położył się spać. Biedrunia usiadła obok i szepnęła: – Dobranoc, przyjacielu. A gwiazdy na niebie zaświeciły jasno, jakby mówiły: „Śpij spokojnie, mały krokusie. Jutro znów obudzisz wiosnę.”