Bajka o wilku i świnkach dla 5 latka

— Bajka do czytania —

W lesie nad strumykiem mieszkały trzy małe świnki: Róża, Malinka i Jagódka. Każda z nich uwielbiała budować – Róża z miękkiego mchu, Malinka z suchych liści, a Jagódka z gliny. Ich domki stały obok siebie, a siostry codziennie bawiły się w berka i piekły ciasteczka z żołędzi. Ale w głębi lasu, w starej norze, mieszkał wilk Borys. Był samotny, bo wszystkie zwierzęta unikały go, myśląc, że jest groźny. Borys nie miał nikogo do zabawy i często z westchnieniem patrzył na wesołe świnki.

Pewnego popołudnia do domku Róży zapukał ktoś duży i szary. 'Kto tam?' zapytała drżącym głosikiem. 'To ja, Borys, wilk. Nie bójcie się, chcę tylko porozmawiać.' Świnki zamarły. 'O nie! Wilk nas zje!' wyszeptała Malinka. Ale Borys usiadł na progu i spuścił wzrok. 'Proszę, nie uciekajcie. Jestem samotny. Czy mogę pomóc wam w czymś? Może przynieść drewno na opał?'

Jagódka, która była najodważniejsza, wyjrzała przez okno. Zobaczyła smutnego wilka z opuszczonym ogonem. 'Mamo mówiła, że wilki są złe, ale ty wyglądasz na zmartwionego. Wejdź, ale pod warunkiem, że pomożesz nam zrobić dach z liści.' Borys uśmiechnął się szeroko i wszedł ostrożnie do środka. Szybko okazało się, że wilk doskonale wspina się na drzewa i układa liście na dachu, a przy tym opowiada śmieszne historie o wiewiórkach.

Gdy dach był gotowy, Malinka zaproponowała: 'A może upieczemy razem ciasteczka z żołędzi i miodu?' Borys nigdy nie jadł ciasteczek, bo nie miał z kim piec. Świnki pokazały mu, jak mieszać ciasto, a wilk dodał do niego odrobinę leśnego kminu. Zapach rozniósł się po całym lesie. Nawet jeże przybiegły sprawdzić, co się dzieje.

Po podwieczorku świnki zaprosiły Borysa do sadzenia kwiatów w ogródku. Wilk swoimi wielkimi łapami delikatnie wkopywał nasionka w ziemię. 'Wiecie – powiedział – zawsze myślałem, że jestem za duży i za groźny, by się z kimś zaprzyjaźnić. Dziękuję, że daliście mi szansę.' Róża przytuliła go do futra. 'Każdy zasługuje na przyjaciela, nawet ogromny wilk!'

Zapadł zmierzch. Świnki były zmęczone i szczęśliwe. Borys pomógł im zamknąć okiennice i zapalił małą lampkę zrobioną ze świetlika. 'Muszę już iść do swojej nory' – westchnął. Ale Jagódka chwyciła go za łapę. 'Zostań z nami na noc! Ułożymy ci legowisko z mchu obok naszych łóżek.'

I tak Borys pierwszy raz w swoim życiu zasnął w towarzystwie, słysząc ciche pochrapywanie trzech świnek. Przez okno wpadało światło księżyca i gwiazdy migotały nad lasem. Wilk pomyślał, że nie ma nic piękniejszego niż przyjaźń – nawet jeśli trzeba było odwagi, by się otworzyć. Zamknął oczy i zasnął spokojnie, wiedząc, że jutro znów zobaczy małe przyjaciółki.