Pisanka Tuptusia

— Bajka do czytania —

W Wielkanocny poranek mały zajączek Tuptuś obudził się pierwszy. Słońce świeciło, a na stole w norce stał koszyczek pełen pisanek. Najpiękniejsza była ta w żółte i niebieskie paski – Tuptuś postanowił zanieść ją swojej mamie.

Tuptuś wziął pisankę w łapki i wyskoczył na łąkę. Po drodze spotkał wiewiórkę Kasię, która smutno wpatrywała się w pusty koszyczek. „Zgubiłam orzeszek na świąteczne ciasto” – powiedziała cichutko. Tuptuś wyjął ze swojego plecaka czekoladową marchewkę i podał ją wiewiórce. „Weź, to dla ciebie” – uśmiechnął się.

Kawałek dalej usłyszał cienki głosik. To ptaszek Franek siedział na gałązce i wzdychał. „Nie mam pisanki do gniazdka, a dziś Wielkanoc!” – zaćwierkał. Tuptuś pomyślał chwilę, zerwał listek i położył na nim małe jajeczko, które znalazł w trawie. „To będzie twoja pisanka” – powiedział, a ptaszek zaśpiewał z radości.

Nagle zza krzaka wyszła biedronka Lila. Miała puste łapki i smutne oczka. „Chciałam zrobić pisankę, ale nie mam farb” – wyszeptała. Tuptuś wyjął swoje kolorowe kredki i podarował biedronce trzy najpiękniejsze: czerwoną, żółtą i zieloną. „Teraz możesz namalować, co zechcesz” – powiedział.

Tuptuś został już bez pisanki, bez marchewki i bez kredek. Ale w jego sercu rosła wielka, ciepła radość. Kiedy wrócił do norki, mama przytuliła go mocno. „Gdzie twoja pisanka, synku?” – zapytała. Tuptuś opowiedział o wiewiórce, ptaszku i biedronce. Mama uśmiechnęła się i powiedziała: „Najpiękniejsza pisanka to ta, którą ofiarowałeś innym. Twoje serce jest najbarwniejsze ze wszystkich.”

Tuptuś poczuł się tak szczęśliwy, że wskoczył mamie na kolana. Wspólnie zjedli świąteczne ciasteczko, a potem mama położyła go do łóżeczka. Przez okno wpadały pierwsze gwiazdy. „Dobranoc, Tuptusiu” – szepnęła mama. „Dobranoc” – odpowiedział zajączek, zamykając oczy.

Nad łąką zapadła cisza, a gwiazdy mrugały do siebie jak małe pisanki na niebie. Wszyscy mieszkańcy łąki spali spokojnie, wiedząc, że najważniejsze w święta jest dzielenie się dobrem.