Tajemnica Kolorowego Ogrodu

— Bajka do czytania —

W małym ogrodzie, tuż za domem Zosi i Kacpra, rosły sobie kiedyś warzywa i owoce. Każde z nich było inne – marchewka była pomarańczowa i długa, jabłko czerwone i okrągłe, a brokuł zielony i puszysty jak chmurka. Mieszkały tam także gruszka, dynia i malina. Wszystkie żyły obok siebie, ale każdego dnia jedna z nich wzdychała, że chciałoby być takie jak inne.

Pewnego słonecznego ranka marchewka powiedziała: – „Jestem taka długa i cienka! Chciałabym być okrągła jak jabłko.” Jabłko zaś westchnęło: – „A ja chciałbym być zielone jak brokuł, bo zielony to kolor wiosny.” Brokuł zmartwił się: – „Ja też nie jestem idealny – moja zielona głowa jest taka nierówna, a dynia ma gładką skórkę.”

Wtedy do ogrodu przyszła mała dziewczynka o imieniu Pola. Pola uwielbiała patrzeć na warzywa i owoce, bo każdego dnia zbierała je do koszyka na obiad. Ale tego dnia usiadła na ławeczce i uważnie przyjrzała się wszystkim swoim przyjaciołom z ogrodu. – „Dlaczego jesteście smutne?” – zapytała cicho.

Marchewka odpowiedziała: – „Bo każdy z nas chciałby być kimś innym.” Pola uśmiechnęła się szeroko i powiedziała: – „Ale przecież to właśnie dzięki temu, że jesteście różne, wasz ogród jest taki piękny! Gdyby wszystkie były takie same, byłoby nudno.”

Pola pokazała marchewce, jak jej pomarańczowy kolor przypomina zachód słońca. Jabłku powiedziała, że jego czerwień to kolor radości. Brokułowi zaś szepnęła, że jego zielona głowa wygląda jak małe drzewko, które daje cień. Dynia usłyszała, że jest ciepła i okrągła jak uśmiech mamy, a gruszka – że jest słodka i delikatna jak letni wietrzyk.

Od tego dnia warzywa i owoce przestały się porównywać. Zrozumiały, że każdy z nich ma coś wyjątkowego, co sprawia, że ogród jest kolorowy i wspaniały. Malina zaśpiewała piosenkę o przyjaźni, a wszystkie rośliny tańczyły w rytm wiatru.

Kiedy zapadł wieczór, Pola położyła się spać, a warzywa i owoce zasnęły w swoich grządkach. Nad ogrodem pojawiły się pierwsze gwiazdy, które mrugały do nich przyjaźnie. Marchewka, jabłko, brokuł, dynia, gruszka i malina – wszystkie spały spokojnie, wiedząc, że są dokładnie takie, jakie powinny być.

„Dobranoc, kolorowy ogrodzie” – szepnęła Pola, zamykając oczy. „Dobranoc, przyjaciele” – odpowiedziały cicho warzywa i owoce, a wokół zapanowała ciepła, spokojna cisza.