Serduszko jeżyka Fika

— Bajka do czytania —

W lesie, tuż obok strumienia, mieszkał mały jeżyk o imieniu Fiko. Miał on kolce, ale także wielkie, ciepłe serduszko. Pewnego dnia obudził się i zobaczył, że wszystkie drzewa ozdobione są czerwonymi sercami. To były Walentynki!

Fiko bardzo się ucieszył. „Muszę zrobić coś wyjątkowego dla moich przyjaciół!” – pomyślał. Postanowił przygotować dla każdego laurkę. Ale jak zrobić laurkę bez czerwonych listków? W lesie było dużo zielonych, ale czerwonych ani śladu.

Jeżyk wyruszył na poszukiwania. Spotkał wiewiórkę Polę, która zbierała orzechy. „Polo, masz może czerwone listki?” – zapytał. Wiewiórka uśmiechnęła się: „Nie mam listków, ale mam pomysł. Może zamiast listków podarujesz im coś innego? Coś, co wyjdzie prosto z serca.”

Fiko zastanawiał się długo. Nagle przyszła mu do głowy myśl. „A gdybym zaprosił wszystkich na wspólne popołudnie? Zbierzemy orzechy, opowiemy sobie historie i zrobimy mały piknik!” – zawołał radośnie.

Szybko pobiegł do swoich przyjaciół: do sowy Zosi, zająca Kica i niedźwiedzia Borysa. Każdemu powiedział o swoim pomyśle. Wszyscy bardzo się ucieszyli. „To wspaniały prezent!” – powiedziała sowa.

Następnego dnia spotkali się przy wielkim dębie. Fiko przyniósł koc i kilka jabłek. Każdy z przyjaciół opowiedział coś miłego o innych. Zosia opowiedziała, jak Fiko pomógł jej znaleźć okulary, a Kico przypomniał, jak razem skakali po kałużach.

Spędzili razem całe popołudnie. Śmiali się i przytulali. Fiko poczuł, że to najlepsze Walentynki w jego życiu. Nie potrzebował czerwonych listków ani kolorowych papierków – wystarczyło, że są razem.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, przyjaciele pożegnali się i wrócili do domów. Fiko położył się w swoim przytulnym gniazdku. Przez liście widział pierwsze gwiazdy. Zamknął oczy i uśmiechnął się. Czuł w sercu tak dużo ciepła, że nawet kolce mu zmiękły. „Dobranoc, świecie” – szepnął. I zasnął spokojnie.