Bajka o walizce pełnej gwiazd

— Bajka do czytania —

Kasia spędzała wakacje u babci w małym domku na skraju lasu. Każdego dnia odkrywała coś nowego: bawiła się z psem Burkiem, zbierała maliny i słuchała opowieści o dawnych czasach. Najbardziej lubiła wieczory, kiedy z babcią siadały na werandzie i patrzyły w niebo pełne gwiazd.

Pewnego dnia Kasia znalazła na strychu starą, zakurzoną walizkę. Otworzyła ją i ze zdziwieniem zobaczyła, że w środku coś delikatnie świeci. Zamiast ubrań czy zabawek, w walizce leżały maleńkie, srebrzyste gwiazdki – jakby ktoś zebrał je prostu z nieba.

– Babciu, co to jest? – zapytała Kasia. Babcia uśmiechnęła się tajemniczo. – To walizka wspomnień. Każda gwiazdka to jakaś piękna chwila. Kiedy ją wyjmiesz i zamkniesz oczy, możesz przeżyć ją jeszcze raz.

Kasia ostrożnie wyjęła jedną gwiazdkę. Zamknęła oczy i nagle poczuła zapach malin, usłyszała śmiech Burka i zobaczyła siebie biegającą po łące. – To moje wczorajsze popołudnie! – zawołała zachwycona.

Wyjęła kolejną gwiazdkę – i przeniosła się do chwili, gdy babcia uczyła ją piec szarlotkę. Czuła ciepło kuchni i słodycz jabłek. A trzecia gwiazdka pokazała jej, jak razem z tatą puszczali latawca na wietrze.

Kasia spędziła cały wieczór, oglądając swoje wakacyjne wspomnienia. Każda gwiazdka była cenniejsza od najdroższej zabawki. – Babciu, czy mogę zabrać tę walizkę do domu? – zapytała. – Oczywiście – odparła babcia. – Ale pamiętaj, że najważniejsze gwiazdki wciąż świecą na niebie – te, które dopiero przed tobą.

Następnego dnia Kasia obudziła się z myślą, że każdy dzień wakacji to nowa gwiazdka do jej walizki. Bawiła się jeszcze bardziej, przytulała babcię i biegała boso po rosie, wiedząc, że te chwile zamieni w srebrne światełka.

Wieczorem, leżąc w łóżku, Kasia patrzyła przez okno na rozgwieżdżone niebo. Wzięła do ręki jedną z gwiazdek z walizki i szepnęła: – Dziękuję za ten dzień. Zamknęła oczy i uśmiechnęła się, czując, jak sen otula ją ciepłym kocem.