Bajka o trzech młodych świnkach, które budowały razem

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, na zielonej łące mieszkały trzy małe świnki: Karmel, Różyczka i Bąbelek. Każda z nich miała swoje ulubione zajęcia i marzyła o własnym domku.

Pewnego słonecznego dnia Karmel, Różyczka i Bąbelek postanowiły zbudować domek. Każda z nich chciała zrobić to po swojemu. Karmel powiedziała: 'Ja zbuduję domek ze słomy, bo to szybkie i lekkie!'

Różyczka pomyślała chwilę i dodała: 'A ja z drewna – będzie mocniejszy i ładnie pachniał lasem.' Bąbelek, najmniejszy z nich, zastanawiał się i rzekł: 'Ja chcę domek z cegieł, taki prawdziwy i solidny, nawet jeśli zajmie to więcej czasu.'

Świnki zaczęły pracować każda osobno. Karmel szybko ułożyła słomę, ale domek nie był zbyt stabilny. Różyczka zbijała deski, ale często musiała poprawiać, bo deski się ruszały. Bąbelek niósł cegły, ale robota szła powoli.

Wkrótce z nieba zaczęły padać krople deszczu. Karmel schroniła się w swoim słomianym domku, ale wiatr i deszcz sprawiły, że ściany się chwiały. 'Ojej, czy to wytrzyma?' – martwiła się.

Różyczka wołała z drewnianego domku: 'U mnie też przecieka! Chodźcie do mnie, ale trzeba coś zrobić!' Świnki zebrały się razem i postanowiły pomóc sobie nawzajem. Bąbelek zawołał: 'Zbudujmy jeden domek z cegieł, a każda z nas dołoży swoją cegiełkę!'

I tak razem – Karmel, Różyczka i Bąbelek – pracowały wesoło. Jedna przynosiła cegły, druga układała, trzecia mieszała zaprawę. Śmiejąc się i pomagając sobie, zbudowały piękny, mocny domek. Deszcz przestał padać, a zza chmur wyjrzało słońce.

Wieczorem świnki usiadły wygodnie w swoim wspólnym domku. Pościeliły miękkie kocyki i wtuliły się w poduszki. Karmel szepnęła: 'Dobrze, że jesteśmy razem.' Różyczka dodała: 'Zawsze możemy na siebie liczyć.' A Bąbelek, już zamykając oczy, mruknął: 'Teraz możemy spokojnie zasnąć.'