Bajka o trzech misiach i miodowym skarbie

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie rosły wielkie, puszyste drzewa, mieszkały trzy małe misie: Tuli, Bury i Pysiu. Każdy z nich miał swój ulubiony przysmak.

Tuli uwielbiał słodki miód – zawsze oblizywał łapki po każdym łyku. Bury najbardziej lubił soczyste jagody, które zbierał w lesie. A Pysiu? Pysiu nie mógł się oprzeć chrupiącym orzechom, które chował w swojej kryjówce.

Pewnego słonecznego popołudnia, gdy misie bawiły się nad strumykiem, nagle poczuły cudowny zapach. Pachniało słodko, leśno i miodowo. – Co to za zapach? – zapiszczał Tuli. – Chodźmy sprawdzić! – zawołał Bury. Pysiu już biegł przodem, machając łapką.

Za starym dębem, pod liściastą paprocią, leżał ogromny, złocisty plaster miodu. Był tak wielki, że misie nie mogły go objąć. – Moje! – krzyknął Tuli i przytulił plaster. – Nie, moje! – tupnął Bury. – Ja pierwszy go zobaczyłem! – dodał Pysiu.

Misie zaczęły kłócić się i szarpać plaster w różne strony. Plaster miodu trząsł się, a miód kapał na trawę. Wtedy nagle mądra sowa Zuzia usiadła na gałęzi i powiedziała: – Drobne misie, po co się kłócicie? Macie taki pyszny miód, a zamiast się nim cieszyć, robicie bałagan.

Misie spojrzały po sobie. Tuli spuścił głowę. – Może Zuzia ma rację – mruknął cicho. – Każdy chce miód, ale może lepiej podzielić się po równo – zaproponował Bury. Pysiu uśmiechnął się: – Wtedy każdy posmakuje i wszyscy będą zadowoleni.

Tak też zrobili. Tuli przyniósł duży liść, a Bury położył na nim plaster. Pysiu odłamał trzy kawałki – jeden dla każdego. Potem usiedli w kółku i jedli powoli, delektując się każdym kęsem. Miód był słodszy niż kiedykolwiek, bo dzielili go razem.

Kiedy wieczór zapadł nad lasem, trzy małe misie były najedzone i szczęśliwe. Poszły do swoich przytulnych norek. Tuli, Bury i Pysiu ułożyły się na mchu, a nad ich głowami migotały ciche gwiazdy. – Dziś nauczyliśmy się, że dzielenie się jest najlepsze – szepnął Tuli. – I że kłótnie nikomu nie służą – dodał Bury. – Dobranoc, bracia – westchnął Pysiu, zamykając oczy. Cisza otuliła las, a gwiazdy świeciły jak małe misiowe światełka.