Traktor Tadek i złote ziarno

— Bajka do czytania —

Na małej, zielonej farmie mieszkał traktor o imieniu Tadek. Miał czerwone błotniki, duże koła i silnik, który burczał wesoło, gdy tylko ktoś go uruchamiał. Tadek uwielbiał pracować w polu, ale najbardziej lubił, gdy dzieci z pobliskiej wioski przychodziły się z nim bawić.

Pewnego słonecznego poranka Tadek obudził się podekscytowany. Gospodarz zapowiedział, że dziś będą siać złote ziarno – specjalną pszenicę, która rośnie tylko na tej farmie. Tadek miał pomagać w orce i siewie, co było jego ulubionym zajęciem.

– Ruszajmy, Tadziu! – zawołał gospodarz, wsiadając do kabiny. Traktor z radością odpalił silnik i ruszył przed siebie. Jego koła miarowo toczyły się po mokrej ziemi, a pług zostawiał za sobą równe bruzdy.

Nagle Tadek usłyszał cichutkie piszczenie. Zatrzymał się i nadstawił uszu. Z rowu przy drodze dochodził żałosny głos. To była mała myszka polna, która wpadła do wody i nie mogła się wydostać. – Pomocy! – pisnęła słabo.

Tadek spojrzał na gospodarza, który kiwnął głową. Traktor ostrożnie podjechał bliżej, a gospodarz wyciągnął rękę i uratował myszkę. – Dziękuję, wielki traktorze! – zapiszczała myszka, otrzepując futerko. Tadek uśmiechnął się swoim reflektorem.

Ruszyli dalej, ale po chwili Tadek znów się zatrzymał. Na środku drogi leżał przewrócony wózek, a obok stał zapłakany królik. – Mój wózek się zepsuł, a muszę zawieźć marchewki do domu – szlochał. Tadek bez wahania podjechał i pomógł podnieść wózek, a gospodarz naprawił koło.

Królik podskoczył z radości. – Jesteś najlepszym traktorem na świecie! – zawołał. Tadek poczuł, że jego silnik pracuje jeszcze radośniej. Pomaganie innym dawało mu ogromną satysfakcję, nawet jeśli opóźniało siew.

W końcu dotarli na pole. Słońce stało wysoko, a ziemia była gotowa na ziarna. Tadek zaczął orać, ale po kilku minutach poczuł, że coś jest nie tak. Jeden z kół utknął w błocie, a silnik zaczął kaszleć. – Och, nie! – zmartwił się Tadek.

Wtedy zza krzaków wybiegła myszka, a za nią królik. – My ci pomożemy! – krzyknęły. Myszka wskoczyła na dźwignię, a królik pchnął koło. Tadek spróbował jeszcze raz – i udało się! Koło wyskoczyło z błota, a traktor mógł kontynuować pracę.

Tadek zrozumiał, że przyjaciele są ważni. Gdy siał złote ziarno, myślał o tym, jak miło jest pomagać i otrzymywać pomoc. Wieczorem, gdy ziarno było już w ziemi, gospodarz pogłaskał Tadka po masce. – Jesteś nie tylko dzielnym traktorem, ale też dobrym przyjacielem – powiedział.