Bajka o trzech małych świnkach, które budowały domy

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małym, zielonym zagajniku, mieszkały trzy małe świnki: Pola, Ola i Frania. Każda z nich marzyła o własnym domku, ale miały zupełnie różne pomysły, jak go zbudować. Pola uwielbiała szybkie rozwiązania, Ola lubiła wygodę, a Frania zawsze myślała o bezpieczeństwie.

Pola, najmłodsza ze świnek, postanowiła zbudować domek ze słomy. „Słoma jest lekka i łatwa do ułożenia – powiedziała – zrobię to w jeden dzień!” I rzeczywiście, szybko ustawiła kilka snopków, przykryła je słomianym dachem i już miała domek gotowy.

Ola, średnia siostra, wybrała drewno. „Drewno jest ładniejsze i cieplejsze niż słoma – stwierdziła – a przy tym nie wymaga tyle pracy co kamienie”. Wzięła deski, gwoździe i młotek, i po dwóch dniach jej drewniany domek stał wśród kwiatów.

Frania, najstarsza i najmądrzejsza świnka, postanowiła zbudować domek z cegieł. „Cegły są mocne i trwałe – tłumaczyła siostrom – w takim domku będziemy bezpieczne i przytulne przez długie lata”. Pracowała sumiennie, mieszając zaprawę i układając cegłę po cegle.

Pewnego dnia, nad zagajnik nadciągnął wielki, szary wilk o imieniu Grom. Grom był bardzo zły, bo nikt nie chciał się z nim bawić. „Wy macie domki, a ja nie mam gdzie mieszkać! – zawył – Rozwalę je wszystkie!” Podszedł do domku ze słomy Poli i dmuchnął z całej siły.

Słomiany domek rozleciał się w jednej chwili. Pola, przestraszona, pobiegła do domku Oli. Wilk Grom poszedł za nią i stanął przed drewnianym domkiem. „Chrum, chrum, wpuśćcie mnie, bo zdmuchnę wasz domek!” – krzyknął. Ola i Pola schowały się pod stołem.

Wilk dmuchnął raz, drugi, trzeci... i drewniany domek zatrząsł się, ale nie upadł. Grom rozwścieczył się, wepchnął się w drzwi i zaczął roztrącać deski. Dwie małe świnki w popłochu wybiegły i popędziły do domku Frani z cegieł. Frania otworzyła drzwi i wpuściła siostry.

Grom przybiegł pod ceglany domek. Dmuchnął, dmuchnął – nawet jedna cegła nie drgnęła. Wtedy wilk wdrapał się na dach i spróbował wejść kominem. Ale Frania była mądra: pod kominem postawiła garnek z wrzącą wodą. Grom wpadł do środka, poparzył sobie ogon i uciekł z przeraźliwym skowytem.

Od tego dnia wilk Grom już nigdy nie niepokoił świnek. A trzy siostry zamieszkały razem w ceglanym domku Frani. Pola i Ola zrozumiały, że warto słuchać rad i działać wspólnie. Codziennie piekły ciasto, podlewały kwiaty, a wieczorem siadały na werandzie i patrzyły w gwiazdy.