Traktor Tomek i wielka pomoc

— Bajka do czytania —

Mieszkał sobie na wsi mały, czerwony traktor o imieniu Tomek. Miał duże koła i mały, ale głośny silnik. Każdego ranka wstawał wcześnie razem ze słońcem i już nie mógł się doczekać, by pomóc farmerowi w pracy.

Tomek marzył, żeby być najsilniejszym traktorem w całym gospodarstwie. Chciał ciągnąć najcięższe przyczepy, pługi i wozy. Często mówił do swojego przyjaciela, zielonego traktora Stasia: – Zobaczysz, kiedyś udźwignę wszystko sam!

Pewnego dnia farmer poprosił traktory, by wyciągnęły wielki wóz z błota. Wóz ugrzązł głęboko po deszczu. Tomek natychmiast zakręcił kołami i spróbował pociągnąć, ale wóz ani drgnął. – Spróbuję jeszcze raz! – wołał, sapiąc z wysiłku.

Stary, mądry traktor Zygmunt podjechał do Tomka i powiedział łagodnie: – Czasami siła to nie tylko mocne koła. Prawdziwa siła to umieć poprosić o pomoc. Spójrz, nas jest wielu – razem damy radę.

Tomek poczuł się trochę zmartwiony. Zawsze chciał być samodzielny. Ale spojrzał na Zygmunta, Stasia i inne traktorki. Wszystkie patrzyły na niego przyjaźnie. – Pomóżecie mi? – zapytał nieśmiało. – Jasne! – odpowiedziały chórem.

Zaczepili liny do wozu. Tomek z przodu, Staś z boku, Zygmunt z tyłu. Farmer krzyknął: – Raz, dwa, trzy! – i wszystkie traktory pociągnęły razem. Wóz zaskrzypiał, zachrzęścił i powoli, ale pewnie wyjechał z błota na suchą drogę.

Tomek zobaczył, jak bardzo się cieszy farmer i jak wóz znów może jechać dalej. Wtedy zrozumiał, że choć sam nie dałby rady, to z przyjaciółmi dokonał wielkiej rzeczy. – Bycie silnym to także umieć dzielić się pracą – powiedział z uśmiechem.

Wieczorem, gdy niebo zasypały gwiazdy, Tomek stał cicho w stodole obok Stasia i Zygmunta. Był zmęczony, ale bardzo szczęśliwy. Zamknął swoje okrągłe reflektory, pomyślał o dzisiejszym dniu i zasnął spokojnie przy dźwięku cichnących świerszczy.