Kolorowe Kredki z Tęczowego Pudełka

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym przedszkolu Tęczowa Kraina mieszkały kredki. Każda z nich była inna – czerwona, niebieska, żółta, zielona, pomarańczowa i fioletowa. Każda miała swój ulubiony kolor i rysowała nim najpiękniejsze obrazki.

Pewnego dnia czerwona kredka powiedziała: „Jestem najważniejsza, bo maluję słońce i truskawki!”. Niebieska kredka odparła: „A ja maluję niebo i morze, beze mnie nie ma wody!”. Żółta dodała: „Ja maluję cytryny i gwiazdy, jestem najweselsza!”. Kredki zaczęły się kłócić, która jest najlepsza.

Wtedy do sali wszedł pan Ołówek, mądry nauczyciel. Usłyszał kłótnię i powiedział: „Drogie kredki, każda z was jest wyjątkowa, ale dopiero razem tworzycie piękne obrazy. Spójrzcie na tę białą kartkę – bez was wszystkich byłaby nudna i szara.”

Kredki spojrzały na pustą kartkę. Rzeczywiście, bez siebie nawzajem nie mogłyby narysować tęczy, łąki ani kolorowego miasta. Czerwona kredka poczuła się trochę zawstydzona. „Przepraszam” – szepnęła. „Myślałam, że tylko ja jestem ważna.”

Niebieska kredka uśmiechnęła się: „Ja też przepraszam. Każda z nas jest potrzebna. Bez żółtej nie byłoby gwiazd, a bez zielonej – trawy.” Zielona kredka dodała: „A bez fioletowej – fiołków i motyli!”. Kredki zaczęły się śmiać i przytulać.

Pan Ołówek zaproponował: „Narysujmy razem wielki obraz – każda kredka doda coś od siebie. Zobaczycie, jaki będzie piękny!”. Kredki zgodziły się z radością. Czerwona namalowała słońce, niebieska – chmury, żółta – gwiazdy, zielona – drzewa, pomarańczowa – pomarańcze, a fioletowa – fiołki.

Obraz był cudowny – pełen kolorów i radości. Kredki zrozumiały, że różnice są skarbem, a nie powodem do kłótni. Od tego dnia bawiły się razem, pomagały sobie i cieszyły się, że są różne.

Wieczorem, gdy słońce zaszło, kredki położyły się w swoim pudełku. Były zmęczone, ale szczęśliwe. Czerwona przytuliła się do niebieskiej, a żółta do zielonej. Zamknęły oczy i zasnęły spokojnie, marząc o nowych, kolorowych przygodach. Nad przedszkolem zaświeciły gwiazdy – każda inna, każda piękna, a wszystkie razem tworzyły wielką, migoczącą tęczę na niebie.