Kolorowe Kredki w Przedszkolu

— Bajka do czytania —

W małym, słonecznym przedszkolu „Pod Tęczą” mieszkały kredki. Były czerwone, niebieskie, żółte, zielone i pomarańczowe. Każda z nich rysowała inaczej, ale wszystkie chciały być razem.

Pewnego dnia czerwona kredka powiedziała: – Ja lubię rysować truskawki i biedronki. – A ja wolę niebo i rybki – dodała niebieska kredka. Żółta kredka zaśmiała się: – A ja rysuję słońce i kurczaczki!

Wszystkie kredki bawiły się wesoło, ale mała zielona kredka była smutna. – Dlaczego nikt nie chce rysować trawy i żabek? – zapytała cichutko. – Bo trawa jest zwykła – odpowiedziała pomarańczowa kredka, która rysowała lisy i dynie.

Wtedy do sali wszedł Miś Tuliś, pluszowy przyjaciel dzieci. – Kredki, kredki, a dlaczego każda z was mówi, że jej kolor jest najlepszy? – zapytał. – Bo truskawki są słodkie! – powiedziała czerwona. – Bo niebo jest duże! – dodała niebieska.

Miś Tuliś uśmiechnął się i powiedział: – A gdybyście narysowały razem jeden obrazek? Czerwona narysuje truskawkę, niebieska chmurkę, żółta słońce, zielona trawę, a pomarańczowa doda dynię. Zobaczycie, jaki będzie piękny.

Kredki spojrzały na siebie. – Naprawdę? – zapytała zielona kredka. – Tak! – zawołały wszystkie. I zaczęły rysować razem. Czerwona dodała czerwoną kropkę na truskawce, niebieska niebieską kropkę na chmurce, a żółta żółtą na słonku.

Obrazek był pełen kolorów. Zielona trawa rosła obok pomarańczowej dyni, a nad nimi świeciło żółte słońce. – Wow! – zawołały kredki. – Każdy kolor jest ważny! – powiedziała czerwona. – I każdy jest wyjątkowy – dodała niebieska.

Miś Tuliś pogłaskał kredki po główkach. – Pamiętajcie, że różnice są fajne. W przedszkolu każdy jest inny, ale razem tworzymy piękny świat. – Kredki uśmiechnęły się i zasnęły w pudełku, a na niebie zaświeciły gwiazdy.

Następnego dnia rano wszystkie kredki przywitały się: – Dzień dobry, zielona! – Dzień dobry, czerwona! – I zaczęły rysować kolejny wspólny obrazek, tym razem z tęczą.