Kolorowe Piórka w Leśnym Zakątku

— Bajka do czytania —

Daleko, w środku wielkiego lasu, było małe przedszkole prowadzone przez Starą Sówkę. Każdego ranka do Leśnego Zakątka przybiegały zwierzątka: myszki, wiewiórki, jeżyki i zajączki. Najbardziej wyjątkowy był jednak mały ptaszek o imieniu Titi. Titi miał niezwykłe, kolorowe piórka – niebieskie, żółte i różowe, lśniące w słońcu jak tęcza.

Kiedy Titi pojawił się pierwszego dnia w przedszkolu, wszystkie zwierzątka patrzyły na niego z ciekawością. – Jesteś dziwny – powiedział zajączek Skoczek. – Nikt inny nie ma takich piórek. Titi poczuł się smutny i schował swoje piórka pod skrzydła. Stara Sówka pokiwała głową i pomyślała, że nadszedł czas na ważną lekcję.

– Dziś zrobimy coś wyjątkowego – oznajmiła Sówka. – Każde z was narysuje własne skrzydła. Możecie użyć kredek, farb, a nawet liści i kamyków. Macie zrobić je tak, żeby pokazywały, co w was najlepsze. Mysia Lusia złapała się za głowę. – Ale ja nie mam skrzydeł! – pisnęła. – Każdy ma skrzydła – uśmiechnęła się Sówka. – Te niewidzialne, którymi lata w marzeniach.

Sówka rozdała kartki i materiały. Wiewiórka Kitka namalowała puszysty ogon i orzechy. Jeżyk Igiełka przykleił czerwone jagody i szyszki. Zajączek Skoczek ozdobił skrzydła niezapominajkami. A Titi długo myślał, po czym wziął wszystkie kolory tęczy i stworzył skrzydła jak prawdziwy obraz. Każdy zwierzak skończył i z dumą pokazał swoją pracę.

– Popatrzcie – powiedziała Sówka. – Wasze skrzydła są zupełnie inne. Czy ktoś ma takie same? Zwierzątka pokręciły głowami. – Każde skrzydło jest niepowtarzalne – ciągnęła Sówka. – I to właśnie jest piękne. Titi ma kolorowe piórka, bo taki się urodził. Wy jesteście inni – i to jest wspaniałe. Bo gdybyśmy wszyscy wyglądali tak samo, świat byłby bardzo nudny.

Zajączek Skoczek zawstydził się swojego wcześniejszego zachowania. – Przepraszam, Titi – powiedział cicho. – Twoje piórka są naprawdę piękne. Titi uśmiechnął się i rozłożył skrzydła. – Chcesz zobaczyć, jak mienią się w słońcu? – zapytał. Skoczek przytaknął i od tego dnia stali się najlepszymi przyjaciółmi. W Leśnym Zakątku nikt już nie patrzył na Titi jak na kogoś dziwnego.

Od tej pory, kiedy tylko ktoś czuł się inny lub smutny, zwierzątka przypominały sobie o skrzydłach. Stara Sówka uczyła je, że różnorodność to skarb, a każdy ma coś wyjątkowego do podarowania innym. W przedszkolu zapanowała radość i przyjaźń, a Titi nauczył wszystkich, że bycie sobą to największa odwaga.

A wieczorem, gdy gwiazdy zapaliły się na niebie, Titi usiadł na gałęzi i patrzył w ich blask. Był szczęśliwy, że może być sobą. Jego kolorowe piórka lśniły w księżycowym świetle, a on zamknął oczy i zasnął spokojnie, marząc o kolejnym dniu pełnym przygód w Leśnym Zakątku.