Pączuś i Wielkie Dzielenie

— Bajka do czytania —

Gdzieś w lesie, za siódmą sosną, mieszkał mały pączek o imieniu Pączuś. Był puchaty, złocisty i pachniał wanilią. Każdego ranka wyglądał przez okno swojej piekarni i uśmiechał się do słońca. Nadchodził właśnie Tłusty Czwartek, a w lesie wszystkie zwierzątka szykowały się do wielkiej uczty.

Pączuś uwielbiał smak lukru i dżemu. Kiedy tylko dowiedział się, że tego dnia wszyscy będą piec pączki, postanowił, że zrobi ich całą górę i schowa w swojej spiżarni. – Nie dam nikomu! – mruknął pod nosem i zabrał się do roboty.

Miesił ciasto, dodawał drożdże i nadzienie. Wkrótce w całej kuchni unosił się cudowny zapach. Pączuś uformował małe, okrągłe kulki, a potem smażył je na złoto. Każdy pączek ozdobił różową glazurą i posypką.

Nagle usłyszał pukanie do drzwi. To była wiewiórka Rudzia. – Pączusiu, mamy tylko orzechy, a tak bardzo chcielibyśmy spróbować twoich pączków! – poprosiła nieśmiało. Pączuś schował się za stołem. – Nie mam dla was! – zawołał i zatrzasnął okno.

Rudzia odeszła smutna. Pączuś spojrzał na stos pączków – było ich naprawdę dużo, dużo więcej, niż zjadłby sam. Zrobiło mu się głupio. Przypomniał sobie, jak w zeszłym roku zajączek podzielił się z nim marchewką, a sójka przyniosła mu suszone jagody.

Pączuś otworzył drzwi i wybiegł za Rudzią. – Poczekaj! – zawołał. – Chcesz spróbować? Mam pączki z konfiturą malinową i z czekoladą. Rudzia uśmiechnęła się szeroko. Razem pobiegli na polanę, gdzie czekały już inne zwierzęta. Pączuś rozłożył na mchu cały swój zapas.

Wszyscy częstowali się i chwalili. Każdy pączek smakował inaczej – raz słodko, raz owocowo, a czasem chrupiąco od posypki. Śmiech niósł się po lesie, a słońce delikatnie chowało się za chmury. Pączuś zrozumiał, że dzielenie się nie tylko nie zabiera radości, ale ją pomnaża.

Gdy zapadł zmrok, zwierzęta pomogły posprzątać. Pączuś wrócił do swojej chatki, zmęczony, ale szczęśliwy. Położył się na miękkiej poduszce, a przez okno wpadały do niego ciepłe promienie księżyca. Wokół unosiła się słodka cisza. – Dobranoc, lesie – szepnął i zasnął snem pełnym lukrowanych marzeń.