Bajka o urlopie małej chmurki

— Bajka do czytania —

Wysoko na niebie, tam gdzie chmury tańczą z wiatrem, mieszkała mała chmurka o imieniu Kropelka. Kropelka uwielbiała swoją pracę – każdego dnia podlewała kwiaty, trawy i drzewa, by wszystko rosło zielone i piękne.

Jednak pewnego dnia Kropelka poczuła się bardzo zmęczona. Jej krople stawały się coraz mniejsze, a ona sama robiła się szara i smutna. – Co się ze mną dzieje? – westchnęła.

Stara chmura Dziadek Obłok dostrzegł jej strapienie. – Kropelko, potrzebujesz urlopu! Każdy, nawet najmniejsza chmurka, musi odpocząć. Pora, byś poleciała do Krainy Słońca.

Kropelka nigdy nie słyszała o takim miejscu. – Ale kto podleje kwiaty? – zapytała z niepokojem. – Inne chmurki się tym zajmą – odparł Dziadek Obłok. – Teraz ty musisz zadbać o siebie.

Tak oto Kropelka wyruszyła w podróż. Lecąc z wiatrem, zobaczyła łąki pełne kolorowych motyli, góry w czapach ze śniegu i morze lśniące jak srebro. Każdy widok napełniał ją spokojem.

W Krainie Słońca Kropelka usiadła na miękkiej, złocistej chmurze. Grzała się w promieniach, słuchała śpiewu ptaków i piła słodki nektar z kwiatów. Czuła, jak wraca jej siła.

Po kilku dniach Kropelka wróciła do domu – znów biała, puszysta i pełna energii. Dziadek Obłok uśmiechnął się. – Widzisz? Odpoczynek sprawił, że znów możesz podlewać świat.

Od tamtej pory Kropelka zawsze pamiętała, by czasem zrobić sobie przerwę. A kiedy wieczorem kładła się spać na swojej chmurce, szeptała do gwiazd: – Dobranoc, dobranoc, odpoczywajcie i wy.