Zajączek Tup i Wielkanocne Jajko

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej dolinie, gdzie kwitły żółte krokusy i pachniało świeżą trawą, mieszkał mały zajączek o imieniu Tup. Tup miał mięciutkie, szare futerko i długie uszy, które zawsze sterczały na baczność, gdy tylko usłyszał coś ciekawego. Przed Wielkanocą wszystkie zwierzęta przygotowywały się do świętowania – ptaki znosiły kolorowe piórka, a wiewiórki zbierały orzechy. Ale Tup najbardziej lubił malować jajka. Uwielbiał mieszać farby i tworzyć wzorki – gwiazdki, paseczki i małe serduszka.

Pewnego dnia, tuż przed Wielkanocą, Tup usłyszał, że w lesie pojawiło się wyjątkowe, złote jajko. Mówiono, że kto je znajdzie, spełni się jego największe marzenie. Zajączek bardzo się ucieszył, bo od dawna marzył o tym, aby zostać najlepszym malarzem jajek w całej dolinie. Wziął więc swój koszyczek i wyruszył na poszukiwania.

Szedł przez łąkę, przeskakując przez strumyki i omijając kępy trawy. Nagle spotkał starą sowę Mądrusię, która siedziała na gałęzi dębu. – Dokąd tak biegniesz, mały Tup? – zapytała sowa. – Szukam złotego jajka, aby spełnić swoje marzenie – odpowiedział zajączek. Sowa pokiwała głową i powiedziała: – Pamiętaj, że marzenia spełniają się wtedy, gdy dzielimy się z innymi.

Tup nie do końca zrozumiał słowa sowy, ale ruszył dalej. Po drodze spotkał jeża Igiełkę, który smutny siedział pod krzakiem. – Co ci jest? – zapytał Tup. – Zgubiłem wszystkie kolorowe wstążki, którymi chciałem ozdobić swój domek na Wielkanoc – westchnął jeż. Tup pomyślał chwilę, a potem wyjął z koszyka kilka swoich farb i powiedział: – Nie martw się, pomaluję ci wstążki na nowo. I rzeczywiście, szybko pomalował je na czerwono, niebiesko i żółto.

Jeż uśmiechnął się szeroko i podziękował Tupowi. Zajączek poczuł ciepło w sercu, ale przypomniał sobie o złotym jajku i pobiegł dalej. Wkrótce napotkał małą myszkę Kiczkę, która płakała pod polnym kamieniem. – Co się stało? – zapytał Tup. – Nie mogę znaleźć żadnego jajka do swojego koszyczka, a wszyscy mają już piękne pisanki – szlochała myszka. Tup bez wahania podarował jej dwa swoje najładniejsze jajka w różowe paski i fioletowe kropki.

Myszka uściskała zajączka i pobiegła do domu, szczęśliwa. Tup został prawie bez jajek, ale w jego sercu zagościła ogromna radość. Nagle usłyszał cichy dźwięk – to złote jajko leżało tuż obok, pod krzakiem bzu. Tup podniósł je ostrożnie. Było ciepłe i lśniące. – Spełniło się moje marzenie! – zawołał.

Gdy wrócił do swojej norki, zobaczył, że wszystkie zwierzęta przyniosły mu prezenty: jeż podarował mu wstążki, myszka upiekła ciasteczka, a ptaki ułożyły z piórek obrazek. Tup zrozumiał, że największym marzeniem nie jest bycie najlepszym malarzem, ale posiadanie przyjaciół, z którymi można dzielić się radością. Złote jajko postawił na środku stołu, aby wszyscy mogli je podziwiać.

Wieczorem, gdy niebo pociemniało, a na horyzoncie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Tup usiadł na progu swojej norki. Wokoło unosił się zapach wiosny i świeżo upieczonego chleba. Zajączek zamknął oczy, słuchając cichych szeptów przyjaciół. – Dobranoc, mały Tup – powiedziała sowa Mądrusia. – Dobranoc – odszepnął zajączek i zasnął spokojnie, marząc o kolorowych jajkach i uśmiechniętych przyjaciołach.