Tęczowe iskierki Zosi

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domki były kolorowe jak cukierki, mieszkała Zosia. Dziewczynka uwielbiała patrzeć na niebo po deszczu, gdy pojawiała się na nim tęcza. Ale pewnego dnia tęcza zniknęła, a Zosia postanowiła ją odnaleźć.

Zosia wzięła swój plecak i ruszyła w stronę lasu. Po drodze spotkała wiewiórkę Rudzielca, która smutno wieszała pranie na gałęziach. „Czemu jesteś taka smutna?” – zapytała Zosia. „Bo moje szyszki są tylko brązowe, a chciałabym mieć kolorowe jak tęcza” – odpowiedziała wiewiórka. Zosia uśmiechnęła się i powiedziała: „Każdy kolor jest ważny, nawet brąz. Bez niego nie byłoby pni drzew ani twojego domku.”

Dalej Zosia spotkała sowę Mądrusię, która siedziała na gałęzi i wzdychała. „Co się stało?” – spytała Zosia. „Marzę o tym, by mieć skrzydła w kolorze tęczy, ale moje są szare” – odpowiedziała sowa. Zosia pogłaskała ją po piórkach: „Twoje szare skrzydła są idealne do latania w nocy. Tęcza jest piękna, ale każdy ma swój własny, wyjątkowy kolor.”

W końcu Zosia dotarła na polanę, gdzie zobaczyła małą chmurkę, która płakała. „Dlaczego płaczesz?” – zapytała. „Bo nie umiem zrobić tęczy. Moje krople są za małe” – szlochała chmurka. Zosia usiadła obok i powiedziała: „Nie musisz robić wielkiej tęczy. Nawet małe krople są ważne – bez nich nie byłoby deszczu, a bez deszczu nie byłoby tęczy.”

Nagle zza chmur wyjrzało słońce i oświetliło polanę. Wszystkie krople wody na liściach i kwiatach zaczęły mienić się kolorami. Zosia, wiewiórka, sowa i chmurka spojrzały w górę – na niebie pojawiła się tęcza, ale nie taka zwykła. Była utkana z ich uśmiechów i radości. Każdy kolor błyszczał inaczej, ale wszystkie razem tworzyły coś niezwykłego.

„Widzicie?” – powiedziała Zosia. „Każdy z nas ma swój kolor i jest ważny. Tęcza jest piękna, bo wszystkie kolory są razem.” Wiewiórka, sowa i chmurka uśmiechnęły się i zrozumiały, że nie trzeba być kolorowym jak tęcza, by być wyjątkowym. Wystarczy być sobą.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Zosia wróciła do domu. Położyła się do łóżka i patrzyła przez okno na gwiazdy. „Dobranoc, tęczo” – szepnęła. I choć tęcza zniknęła, w sercu Zosi pozostał jej ciepły blask. Wkrótce zasnęła, a jej sny były kolorowe jak wszystkie kolory świata.