Tęczowe Iskierki Zosi

— Bajka do czytania —

Pewnego deszczowego popołudnia mała Zosia wyjrzała przez okno. Niebo było jeszcze szare, ale słońce powoli wyglądało zza chmur. Nagle na niebie pojawiła się wielka, kolorowa tęcza.

„Ojej! Jaka piękna!” – zawołała Zosia i pobiegła do ogrodu. Tęcza wisiała tuż nad jabłonką, a jej kolory błyszczały jak iskierki. Zosia podeszła bliżej i zobaczyła, że każdy kolor ma swoje małe światełko.

Czerwone światełko podskoczyło i powiedziało: „Jestem Radość! Lubię skakać i śmiać się głośno!” Pomarańczowe dodało: „A ja jestem Ciekawość! Lubię zadawać pytania i odkrywać nowe rzeczy.”

Żółte światełko uśmiechnęło się: „Jestem Spokój. Lubię leżeć na trawie i patrzeć w niebo.” Zielone szepnęło: „Jestem Przyjaźń. Lubię przytulać się do mamy.”

Niebieskie światełko westchnęło: „Jestem Smutek. Czasami płaczę, ale wtedy ktoś mnie przytula.” Fioletowe zaświeciło mocno: „Jestem Siła. Nawet gdy jest trudno, idę dalej.”

Zosia spojrzała na wszystkie kolory i powiedziała: „Każdy z was jest inny, ale razem tworzycie najpiękniejszą tęczę!” Światełka zatańczyły z radości. „Masz rację, Zosiu! Każde uczucie jest ważne.”

Tęcza zaczęła powoli blednąć, a światełka wróciły do chmur. Zosia poczuła, że w jej serduszku też mieszka wiele kolorów – i to jest w porządku.

Wieczorem, gdy mama otuliła Zosię kołderką, dziewczynka zamknęła oczy i szepnęła: „Dobranoc, tęczo.” A na niebie zaświeciła pierwsza gwiazdka, która obiecała, że jutro znów pojawi się słońce.