Bajka o małym moście ze Sztokholmu

— Bajka do czytania —

W samym sercu Sztokholmu, gdzie woda pachnie solą, a kolorowe domki Gamla Stanu odbijają się w falach, stał sobie mały mostek o imieniu Lillbro. Był mały i niski, więc wielkie mosty śmiały się z niego, że tylko łączy dwie małe wysepki. Lillbro często patrzył w niebo i marzył, żeby być wyższym i ważniejszym.

Pewnego słonecznego poranka nad wodą zjawił się mały kuter z dziećmi. – Musimy przepłynąć pod tobą – zawołał kapitan. – Podnieś się, Lillbro! Lillbro bardzo się przestraszył. Jego mechanizm był stary i zardzewiały, a on sam bał się, że się nie uda.

Wiatr usłyszał jego szept. – Nie bój się – szumiały liście nad brzegiem. – Jesteś mały, ale twoje serce jest wielkie. Słońce pogłaskało go promieniami, a mewy zaśpiewały morską piosenkę. Lillbro zebrał całą odwagę i z cichym skrzypnięciem zaczął się podnosić.

Podniósł się wyżej niż kiedykolwiek! Dzieci w kutrze klaszczały z radości, a wielkie mosty patrzyły z podziwem. – Brawo, mały bracie! – zawołały. Lillbro zrozumiał, że nie liczy się rozmiar, tylko to, co ma się w środku.

Od tamtej pory mostek już się nie martwił. Każdego dnia pomagał łódkom i kutrom przepływać z wysepki na wysepkę. A wieczorem, gdy nad Sztokholmem zapadał zmrok, Lillbro słał dzieciom dobranoc swoim cichym skrzypieniem.

Księżyc zawisł nad dachami, gwiazdy tańczyły w wodzie. Lillbro zamknął swoje wielkie oczy i odetchnął spokojnie. Wiedział, że jutro znów będzie małym, ale dzielnym mostkiem.

A nad całym Sztokholmem zapadła cicha, błękitna noc, pełna snów o mostach, które łączą ludzi i wyspy.