Bajka o gwiazdkowym pyłku

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie latem pachniało malinami, a zimą – piernikami, mieszkała siedmioletnia Pola. Dziewczynka uwielbiała patrzeć na gwiazdy i zbierać kamyki z połyskującymi drobinkami. Pewnego wieczoru, gdy na niebie zapaliła się pierwsza gwiazdka, Pola usłyszała cichutki głosik: – Pomóż mi, proszę!

Pola rozejrzała się dookoła i zobaczyła malutką, srebrzystą istotkę przytuloną do płatka róży. – Jestem Pyłek Iskiernik – powiedziała drżącym głosem. – Straciłem swój blask, bo ludzie zapominają o szacunku. Ktoś na mnie nadepnął, inni nawet nie spojrzeli. Bez życzliwości gasnę.

Dziewczynka poczuła, jak w jej sercu robi się ciepło. – Jak mogę ci pomóc? – zapytała. Iskiernik westchnął: – Potrzebuję trzech dobrych słów wypowiedzianych szczerze. Ale nie od kogoś, tylko od kogoś, kto naprawdę szanuje innych.

Pola postanowiła działać. Nazajutrz w szkole zobaczyła chłopca, który siedział samotnie na ławce. – Cześć, masz fajne kredki – powiedziała. Chłopiec uśmiechnął się, a Iskiernik w kieszeni Poli lekko zaiskrzył. – Jedno dobre słowo zdziałało cud – szepnął.

Po południu Pola pomogła pani w sklepie pozbierać upuszczone jabłka. – Dziękuję, jesteś bardzo miła – usłyszała od starszej pani. Iskiernik rozbłysnął jaśniej. – Już prawie! – zawołał radośnie. Pola wiedziała, że to drugie dobre słowo.

Wieczorem przed snem Pola przytuliła mamę i powiedziała: – Mamusiu, dziękuję, że zawsze jesteś. Mama się uśmiechnęła, a Iskiernik zamienił się w maleńkie, migoczące światełko. – Trzecie słowo i najważniejsze – szepnął. – Szacunek to pamięć o drugim człowieku, nawet gdy nikt nie patrzy.

Od tego dnia wszyscy w miasteczku stali się dla siebie milsi. Pola często widziała Pyłka Iskiernika, który tańczył na niebie i przypominał, jak łatwo jest dawać dobro. Wiedziała, że szacunek to nie tylko wielkie słowa, ale drobne gesty – uśmiech, pomoc, uwaga.

I gdy ostatnia gwiazda rozbłysła na granatowym niebie, Iskiernik cichutko zakołysał się nad głową Poli. – Dobranoc – mruknęła dziewczynka i zasnęła spokojnie, wiedząc, że świat wokół niej lśni od życzliwości.