Bajka o misiu, który uczył się szacunku

— Bajka do czytania —

W lesie pełnym mchu i kolorowych kwiatów mieszkał mały Miś Tulisio. Był bardzo ciekawski i uwielbiał biegać po leśnych ścieżkach.

Pewnego dnia Tulisio zobaczył, jak Wiewiórka Zosią zbiera orzechy. Podbiegł szybko i krzyknął: „Daj mi orzech!”. Zosia przestraszyła się i upuściła koszyk. Orzechy potoczyły się na wszystkie strony.

Zosi zrobiło się smutno. Tulisio zobaczył, że jej oczka zrobiły się mokre. Spojrzał na rozsypane orzechy i poczuł, że zrobiło mu się trochę głupio. Powiedział cicho: „Przepraszam, Zosiu. Pomogę ci zebrać.” I zaczął zbierać orzechy do koszyka.

Potem Tulisio poszedł dalej. Spotkał Ślimaka Stasia, który wracał do domu. Tulisio chciał go wyprzedzić, ale przypomniał sobie o Zosi. Zatrzymał się i zapytał: „Stasiu, czy mogę iść obok ciebie?”. Staś uśmiechnął się i powiedział: „Oczywiście, Tulisio. Dziękuję, że zapytałeś.”

Następnie Tulisio zobaczył Ptaszka Feliksa, który siedział na gałęzi i śpiewał. Tulisio podszedł cichutko i usiadł obok. Nie przerywał, tylko słuchał. Kiedy Feliks skończył, Tulisio powiedział: „Pięknie śpiewasz, Feliksie. Dziękuję, że mogłem posłuchać.” Feliks zatrzepotał radośnie skrzydłami.

Tego dnia Tulisio zrozumiał, że szacunek to nie tylko grzeczne słowa. To także zatrzymanie się, by nie przeszkadzać, i mówienie „dziękuję” oraz „proszę”. Każdy w lesie był dla niego ważny.

Wieczorem wrócił do swojej jaskini. Mama przytuliła go i powiedziała: „Jesteś dzielny, synku. Uczysz się, jak być dobrym przyjacielem.” Tulisio uśmiechnął się i zamknął oczy. Słychać było tylko cichy szum liści i śpiew świerszcza. Gwiazdy na niebie mrugały do niego: dobranoc, misiu.