Bajka o małej syrence i muszelce snów

— Bajka do czytania —

W błękitnym morzu, tuż obok koralowej rafy, mieszkała mała syrenka o imieniu Koralinka. Jej ogon był cały w srebrne łuski, a włosy miała koloru złotego piasku. Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za fale, Koralinka uwielbiała zbierać muszelki na dnie oceanu.

Pewnego dnia znalazła wyjątkową muszelkę – była okrągła, różowa i błyszczała jak gwiazdka. Koralinka przyłożyła ją do ucha i usłyszała cichutką melodię: „To muszelka snów – powiedział jej znajomy konik morski Henio – spełnia jedno marzenie każdej syrence, która podzieli się nią z przyjacielem.”

Koralinka zastanawiała się, co mogłaby wymarzyć. Może nowy naszyjnik z pereł? Albo domek z muszelek? Ale gdy popatrzyła na Henia, który miał smutne oczka, pomyślała: „Podzielę się z tobą, Heniu.” I dała mu muszelkę.

Henio przyłożył muszelkę do ucha i uśmiechnął się szeroko. „Spełniło się moje marzenie – szepnął – chciałem mieć przyjaciółkę, która się ze mną bawi.” Koralinka poczuła ciepło w serduszku – to było lepsze niż wszystkie skarby świata.

Od tamtej pory syrenka i konik morski spędzali razem każdy wieczór. Pływali wśród fal, liczyli rozgwiazdy i opowiadali sobie historie. Koralinka zrozumiała, że najpiękniejsze rzeczy dzieją się, gdy dzielimy się z innymi.

Gdy zapadł zmrok, mama syrenka otuliła Koralinkę w ramionach. „Czas spać, córeczko” – powiedziała łagodnie. Koralinka zamknęła oczka, a wokół niej tańczyły srebrne rybki. Słyszała szum morza, który nucił kołysankę.

Nad oceanem zapaliły się pierwsze gwiazdy. Koralinka uśmiechnęła się przez sen, trzymając w dłoni małą, różową muszelkę. Wiedziała, że każdy sen, który się z kimś dzieli, staje się dwa razy piękniejszy.

Dobranoc, Koralinko. Dobranoc, mały przyjacielu. Niech morskie fale zaniosą cię do krainy cichych snów, a gwiazdy będą ci świecić do samego rana.