Bajka o pierwszej gwiazdce

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Tuptuś mieszkał w leśnej norce razem z mamą i tatą. Pewnego wieczoru, gdy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdki, mama powiedziała:

– Tuptusiu, dziś jest wyjątkowy wieczór. To wigilia świąt. Patrz, pierwsza gwiazdka już świeci! – Tuptuś wyjrzał z norki i zobaczył maleńkie, srebrne światełko. – Jaka piękna! – szepnął zachwycony.

Tata zajączek zapalił małą świeczkę na stole, a w całej norce zrobiło się ciepło i przytulnie. – Czas na kolację – powiedział. Na stole stały marchewkowe ciasteczka i pyszna zupa z ziół. Tuptuś bardzo lubił te świąteczne smaki.

Po kolacji mama przyniosła mały prezent – miękki, puchaty szalik. – To dla ciebie, żebyś był ciepły zimą – powiedziała. Tuptuś przytulił szalik do policzka i uśmiechnął się. – Dziękuję! – zawołał radośnie.

Nagle usłyszeli ciche pukanie do drzwi. To była mała wiewiórka Ruda. – Zapomniałam marchewki do naszej wigilijnej sałatki – powiedziała nieśmiało. – Możesz pożyczyć? – Mama zajączek uśmiechnęła się i dała Rudzie kilka marchewek. – Dzielenie się jest najpiękniejsze w święta – powiedziała.

Tuptuś pomyślał, że to prawda. Nawet mały prezent czy odrobina marchewki mogą sprawić komuś radość. Przytulił się do mamy i zamknął oczy.

Gwiazdki na niebie tańczyły cicho, a w norce zrobiło się bardzo spokojnie. Tuptuś czuł, jak ciepło otula go jak miękki kocyk. – Dobranoc, gwiazdeczko – szepnął i zasnął.

W całym lesie zapadła cisza, a pierwsza gwiazdka świeciła jeszcze długo, pilnując snu małego zajączka. Dobranoc, Tuptusiu.