Muszelka Iskierka i tajemnica spełnionych marzeń

— Bajka do czytania —

W błękitnej, połyskującej lagunie mieszkała mała syrenka o imieniu Iskierka. Jej ogon był koloru porannego nieba, a włosy mieniły się jak złote rybki. Pewnego dnia, grając w chowanego z konikami morskimi, znalazła na dnie piękną, perłową muszlę, która świeciła delikatnym światłem.

„Co to za skarb?” – szepnęła Iskierka, biorąc muszlę do rąk. Gdy tylko dotknęła jej gładkiej powierzchni, usłyszała cichy, melodyjny głos: „Jestem Muszelką Spełnionych Marzeń. Każde twoje szczere życzenie się spełni, ale tylko trzy razy dziennie.” Iskierka aż podskoczyła z radości. „Marzę, żeby mieć największy zamek z koralowców w całym oceanie!” – zawołała. I oto przed nią wyrósł olśniewający, różowy pałac z wieżami sięgającymi toni.

Iskierka popływała wokół pałacu, ale szybko zrobiło jej się smutno. „Jest taki ogromny, a ja sama” – pomyślała. Przyjaciele – koniki morskie, rozgwiazda Klara i ośmiornica Olek – patrzyli z daleka, nie śmiejąc podejść. Wtedy Iskierka usłyszała cichy płacz. To mała, fioletowa rybka szukała swojej mamy. „Zabłądziłam” – jęknęła. Iskierka miała już wypowiedzieć życzenie o nowej koronie, ale zamiast tego powiedziała: „Chcę, żeby rybka znalazła swoją rodzinę”. Błysk – i rybka popłynęła radośnie do ciepłych wód przy rafie.

Po chwili przyszedł Olek, ośmiornica, i poskarżył się: „Zgubiłem swój ulubiony kamyk do gry w podwodne klasy. Bez niego wszystkie inne wydają się zwykłe”. Iskierka zawahała się – miała tylko jedno życzenie dzisiaj. „Chcę, żeby Olek odnalazł swój kamyk” – powiedziała stanowczo. I nagle, spod koralowca wypłynął błyszczący, gładki kamyk prosto w ramiona ośmiornicy. Olek uśmiechnął się od ucha do ucha, a Klara, rozgwiazda, zapytała: „A ty, Iskierko, o czym marzysz dla siebie?”.

Iskierka spojrzała na swoją muszlę. Zamiast trzeciego życzenia dla siebie, powiedziała: „Chcę, żeby nasza laguna była pełna śmiechu i żeby każdy mieszkaniec miał to, czego mu brak”. Wtedy wszystkie koralowce rozbłysły tęczowym światłem, a woda zrobiła się cieplejsza i bardziej przejrzysta. Iskierka zrozumiała, że najpiękniejszym skarbem nie jest zamek ani korona, ale radość dzielona z przyjaciółmi.

Wieczorem Iskierka położyła się na miękkim wodorostowym posłaniu. Muszelka Iskierka przestała już świecić – wszystkie jej moce zostały użyte do pomocy innym. Syrenka uśmiechnęła się do gwiazd odbijających się w tafli wody. „Dobranoc, muszelko” – szepnęła. „Dobranoc, kochana laguno. Jutro znów będziemy się bawić i pomagać sobie nawzajem.” Po tych słowach Iskierka zamknęła oczy, a sen przyszedł cichutko, kołysany delikatnymi falami.

Morał płynący z tej opowieści jest prosty: prawdziwa magia nie tkwi w posiadaniu, ale w dzieleniu się z innymi. Gdy pomagamy przyjaciołom, nasze własne serce staje się jaśniejsze i pełniejsze. I właśnie ta myśl towarzyszyła Iskierce, gdy zasypiała pod kołderką z morskiej piany.