Perła Syrenki Mai

— Bajka do czytania —

W błękitnym oceanie, gdzie wodorosty tańczyły z prądem, mieszkała mała syrenka o imieniu Maja. Jej ogon lśnił srebrzyście, a włosy miała koloru muszelek. Maja uwielbiała zbierać skarby – muszelki, rozgwiazdy i błyszczące koraliki.

Pewnego dnia Maja znalazła coś wyjątkowego: perłę, która świeciła jak małe słońce. Była taka piękna, że Maja schowała ją w swojej kryształowej skrzyni. Odtąd codziennie oglądała perłę i cieszyła się, że ma coś tylko dla siebie.

Podczas zabawy z przyjaciółmi – żółwikiem Tomkiem i rybką Kasią – Maja nie chciała pokazać swojej perły. Bała się, że ktoś ją zabierze. Tomek i Kasia byli smutni, bo Maja bawiła się sama, a oni chcieli się z nią dzielić zabawami.

Kiedy Maja pływała samotnie, zobaczyła, jak Tomek i Kasia wspólnie budują zamek z piasku. Śmiali się i podawali sobie muszelki. Mai zrobiło się przykro, że nie ma ich przy sobie. Zrozumiała, że skarb nie cieszy tak bardzo, gdy nie ma się z kim go oglądać.

Podpłynęła do przyjaciół i powiedziała: „Mam coś wyjątkowego – perłę, która świeci. Chcecie zobaczyć?” Tomek i Kasia ucieszyli się. Maja otworzyła skrzynię, a perła rozjaśniła całą okolicę. Wszyscy trzej patrzyli na nią z zachwytem.

„To najpiękniejszy skarb!” – zawołała Kasia. „Ale najlepsze jest to, że teraz wszyscy możemy się nim cieszyć” – dodała Maja. I wtedy postanowiła, że perła będzie ich wspólnym skarbem – będą ją oglądać razem, gdy tylko zapragną.

Od tamtej pory Maja, Tomek i Kasia bawili się jeszcze radośniej. Dzielili się wszystkim: muszelkami, słodyczami z wodorostów i swoimi opowieściami. Maja odkryła, że dzielenie się nie sprawia, że ma się mniej – wręcz przeciwnie, daje więcej szczęścia.

Gdy zapadł wieczór, ocean wypełnił się spokojem. Maja położyła się w swoim łożu z koralowców, a nad nią świeciły gwiazdy morskie. Perła leżała obok, ale najważniejsze było ciepło przyjaźni. Maja zamknęła oczy i zasnęła, wsłuchana w szum fal.