Syrenka Iskierka i Tajemnica Muszli

— Bajka do czytania —

W głębinach błękitnego oceanu, gdzie wodorosty tańczyły w rytm prądów, mieszkała mała syrenka o imieniu Iskierka. Jej ogon lśnił srebrem i błękitem, a włosy miała koloru piany morskiej. Iskierka uwielbiała zbierać błyszczące rzeczy – muszelki, koraliki i szklane kuleczki, które czasem wpadały do wody.

Pewnego dnia, pływając wśród raf koralowych, Iskierka znalazła coś wyjątkowego – wielką, perłową muszlę, która mieniła się wszystkimi kolorami tęczy. „To najpiękniejszy skarb na świecie!” – zawołała radośnie i schowała muszlę w swojej grocie.

Od tej chwili Iskierka spędzała całe dnie tylko na oglądaniu muszli. Nie chciała już bawić się z przyjaciółmi – z Bąbelkiem, wesołą rybką klaunem, ani z Lili, przyjazną ośmiornicą. „Nie mam czasu” – mówiła, gdy zapraszali ją do wspólnych zabaw.

Pewnego popołudnia Bąbelek i Lili postanowili odwiedzić Iskierkę. Zobaczyli, jak siedzi smutna przy swojej muszli. „Dlaczego nie chcesz się z nami bawić?” – zapytał Bąbelek. Iskierka westchnęła: „Bo boję się, że ktoś mi zabierze mój skarb.”

Lili przytuliła ją swoimi miękkimi mackami. „Widzisz, Iskierko, najprawdziwszym skarbem nie jest muszla, ale przyjaciele, którzy są przy tobie. Muszla jest tylko ładna, ale przyjaciele sprawiają, że serce jest ciepłe i szczęśliwe.”

Iskierka spojrzała na muszlę, a potem na swoich przyjaciół. Zrozumiała, że Lili ma rację. Postanowiła podzielić się swoim skarbem – zaprosiła Bąbelka i Lili, by razem podziwiać muszlę, a potem wszyscy razem popłynęli na łąkę wodorostów, by zrobić zawody w skakaniu nad falami.

Od tamtej pory Iskierka bawiła się z przyjaciółmi każdego dnia. Muszlę zostawiła w grocie, ale wiedziała, że prawdziwy skarb ma w sercu – przyjaźń, która nigdy nie blaknie.

Gdy słońce schowało się za horyzont, a woda stała się ciemnogranatowa, Iskierka położyła się w swoim hamaku z wodorostów. Spojrzała w górę, gdzie przez taflę wody migotały gwiazdy. „Dobranoc, przyjaciele” – szepnęła i zasnęła spokojnie, czując w sercu ciepło prawdziwego skarbu.