Gwiazdka Małej Świnki Róży

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju zielonej łąki mieszkała świnka Róża. Miała różowe uszka, kręcony ogonek i wielkie, ciekawe oczy. Każdego wieczoru, gdy na niebie pojawiały się pierwsze gwiazdy, Róża siadała na swoim ulubionym kamieniu i patrzyła w górę.

Pewnego razu, kiedy księżyc świecił szczególnie jasno, Róża zobaczyła coś błyszczącego w trawie. Podbiegła bliżej i odkryła mały, okrągły kamyk, który lśnił jak małe słoneczko. "Ojej!" – pisnęła z radości. "To musi być magiczny skarb!"

Róża pobiegła do swojego przyjaciela, zajączka Kiciusia. "Popatrz, co znalazłam!" – powiedziała, pokazując mu kamyk. Kicuś dotknął go łapką. "Jest ciepły!" – zdziwił się. "Może to kawałek gwiazdy, która spadła z nieba?" – szepnął.

Róża poczuła, że ten kamyk jest wyjątkowy, ale nie wiedziała dlaczego. Postanowiła zapytać mądrą sowę Zuzię. Sowa spojrzała na kamyk swoimi wielkimi oczami i powiedziała: "To kamyk Dzielenia się. Kiedy dasz komuś odrobinę jego blasku, on zacznie świecić jeszcze mocniej."

Róża była ciekawa, jak to działa. Najpierw położyła kamyk na łapce Kiciusia. Kamyk zajaśniał jaśniej, a Kicuś uśmiechnął się szeroko. Potem Róża podała go małej myszce Mani, która trzymała go w rączkach i zachichotała. Kamyk lśnił coraz piękniej.

Róża zrozumiała, że największym skarbem nie jest sam kamyk, ale radość, którą daje dzielenie się z innymi. Pobiegła do domu, a kamyk położyła na parapecie, gdzie odbijał światło księżyca i malował na ścianie małe, srebrne gwiazdki.

Mama świnka przytuliła Różę i powiedziała: "Widzę, że znalazłaś coś ważnego." Róża odpowiedziała: "Tak, mamo. Znalazłam sposób, żeby wszyscy byli szczęśliwi." Mama uśmiechnęła się i pogłaskała ją po głowie.

Kiedy Róża zamknęła oczka, na parapecie kamyk wciąż delikatnie świecił. W pokoju zrobiło się cicho i spokojnie, a przez okno wpadały promienie gwiazd, które tańczyły na kocyku. Dobranoc, Różo. Dobranoc, mały kamyku.