Bajka o śwince Peppie i zaczarowanym drzewie

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego popołudnia świnka Peppa i jej młodszy brat George wybrali się na spacer do tajemniczego lasu za domem. W powietrzu unosił się zapach poziomek, a po drodze spotkali fruwające motyle. Nagle, za starym dębem, Peppa dostrzegła coś niezwykłego – małe drzewko, które świeciło delikatnym, złotym blaskiem.

Drzewko było niskie, a jego gałęzie uginały się od różnobarwnych liści. Kiedy Peppa podeszła bliżej, usłyszała cichy, melodyjny głos: „Witajcie, jestem Drzewko Spełnionych Życzeń. Codziennie mogę spełnić jedno marzenie – ale tylko takie, które płynie prosto z serca.” Peppa i George spojrzeli po sobie z zachwytem.

„Ja chcę nową huśtawkę!” – zawołała Peppa. „I cały tort czekoladowy! I...” Drzewko uśmiechnęło się smutno: „Czy to naprawdę twoje największe marzenie?” Peppa zamyśliła się. Przypomniała sobie, że rano widziała, jak mama świnka martwiła się o ogródek, a tata świnka bolała go łapka po pracy na budowie.

„Marzenia są jak iskierki” – powiedziało Drzewko. „Możesz je gromadzić, ale kiedy się nimi dzielisz, stają się jaśniejsze i ogrzewają innych.” Peppa spojrzała na George’a, który trzymał jej rączkę. Wtedy pomyślała o tym, jak bardzo kocha swoją rodzinę i jak chciałaby, żeby wszyscy byli szczęśliwi.

„Czy mogę poprosić o jedno marzenie dla nas wszystkich?” – zapytała niepewnie. „Oczywiście” – odparło Drzewko. Peppa zamknęła oczy i szepnęła: „Chciałabym, żeby mama miała najpiękniejszy ogródek w całej okolicy, żeby tata przestał odczuwać ból w łapce, a George mógł na zawsze zachować swój uśmiech.”

Drzewko rozbłysło ciepłym światłem, a wokół rozsypały się kolorowe płatki kwiatów. „Twoje marzenie się spełniło, Peppo, bo było prawdziwe i płynęło z serca. Pamiętaj, że najpiękniejsze prezenty to te, które dajemy innym.” Peppa poczuła, jak w jej sercu robi się ciepło i przytulnie.

Kiedy wrócili do domu, mama rzeczywiście stała w ogródku pełnym kwiatów, a tata tańczył wesoło po kuchni. George śmiał się, ganiając za motylem. Peppa uściskała wszystkich i pomyślała, że dzielenie się marzeniami jest o wiele przyjemniejsze niż chowanie ich dla siebie.

Wieczorem, gdy na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, Peppa leżała w łóżku i patrzyła przez okno. Księżyc świecił srebrzyście, a słowik nucił cichą kołysankę. „Dobranoc, Drzewko” – szepnęła sennie. – „Dobranoc, mamo, tato, George’u.” Zamknęła oczy, a wokół niej zapanowała cisza i spokój, a iskierki marzeń tańczyły nad łóżeczkiem.

I tak, drogi słuchaczu, każda noc może być pełna cichych marzeń, jeśli pamiętamy, że najważniejsze jest to, co dajemy innym. A gdy zamkniesz oczy, pomyśl o kimś bliskim – może i Ty spełnisz dziś czyjeś małe marzenie. Dobranoc.